Είναι από τις πιο παλιές ραδιοφωνικές φωνές των μουσικών ραδιοφώνων. Η τελευταία θητεία της Μαργαρίτας Μυτιληναίου ήταν ως διευθύντρια του Δευτέρου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στο οποίο εργάστηκε για μία δεκαετία. Πριν από λίγο καιρό συναντήσαμε το όνομά της στην ομάδα του νέου ραδιοφωνικού σταθμού Μέντα 88 (πρώην Oasis). Παράλληλα με τη ραδιοφωνική της παρουσία κάνει επιμέλειες σε ζωντανές εμφανίσεις καλλιτεχνών με πιο πρόσφατη αυτή της Δήμητρας Γαλάνη για τις εμφανίσεις της στο Passport. Με το μότο «Πάρε ανάσα» μας καλωσορίζει πρώτη στο πρόγραμμα καθημερινά από τις 10 μέχρι τις 12 το πρωί.

Αυτή η ραδιοφωνική παύση τι σε έκανε να θέλεις περισσότερο όσον αφορά το ραδιόφωνο;
Τα τρεισήμισι χρόνια της απουσίας μου από τα ερτζιανά ήταν απολύτως θεραπευτικά για μένα. Ησύχασα, επικεντρώθηκα σε άλλες δραστηριότητες και κατάφερα να κάνω 1-2 ταξίδια που από μικρή είχα ονειρευτεί. Επίσης, πράγμα πολύ σημαντικό για μένα: μέτρησα τους πραγματικούς μου φίλους. Ξεσκαρτάρισα και κράτησα τα ουσιώδη. Είδα τα λάθη μου και σιγουρεύτηκα για τα σωστά μου. Άρα, όταν ήρθε η ώρα της Μέντας 88, ένιωσα έτοιμη. Έτοιμη για ένα καινούργιο βήμα γεμάτο με τραγούδια που είχε επιθυμήσει πολύ η ψυχή μου να ακούσει.

Είναι εύκολο να μπει η Μέντα στις μνήμες των αγαπημένων ραδιοφώνων όταν μάλιστα η συχνότητα εδώ και χρόνια έπαιζε μη συγγενικό ρεπερτόριο;
Όλα είναι εύκολα, αρκεί να μην έχουμε παρωπίδες και κολλήματα! Καμιά συχνότητα, όπως και καμία θέση ή αξίωμα, δεν κρατάνε για πάντα. Αν αυτό που κάνουμε το κάνουμε καλά, θα μας βρουν οι ακροατές και θα μας βάλουν στη μνήμη του ραδιοφώνου τους. Έχουμε πίστη στους εαυτούς μας και σύμμαχό μας το χρόνο. Μεταδίδουμε τραγούδια με ένα τεράστιο εύρος: από την αξέχαστη εποχή της δεκαετίας του 1920 και ’30 μέχρι τις σύγχρονες ελληνικές μπάντες που γεμίζουν μικρά μαγαζιά.

Στη Μέντα υπάρχει η ελευθερία των επιλογών από τους παραγωγούς; Γιατί κάποιος να ακούσει αυτό το ραδιόφωνο και όχι τον Μελωδία ή τον Δίεση;
Στο ραδιόφωνό μας, τη Μέντα 88, εμείς οι 5 παραγωγοί διαλέγουμε τα τραγούδια που μεταδίδουμε. Έτσι μάθαμε από μικροί, έτσι κάνουμε και εδώ. Γιατί να μας ακούσει κάποιος; Γιατί φτιάχνουμε ένα σταθμό χειροποίητο, τραγούδι το τραγούδι. Γιατί έχουμε ατέλειωτο μεράκι για αυτό που κάνουμε. Γιατί έχουμε όλοι δώσει τις εξετάσεις μας εδώ και χρόνια. Γιατί μεταδίδουμε τραγούδια από όλο το φάσμα της δισκογραφίας που αγαπάμε χωρίς κόμπλεξ και δήθεν θεωρητικές προσεγγίσεις. Α, και όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης (που πάει να γίνει και λίγο παγίδα!), έχω να πω: μακάρι να μας ακούνε όλους! Όσος περισσότερος κόσμος στην πλατεία, τόσο περισσότερη και η χαρά των συναντήσεων!

Έχεις θητεύσει σχεδόν σε όλα τα ραδιόφωνα που έπαιξαν ή παίζουν καλό ελληνικό τραγούδι τα τελευταία 15 χρόνια. Θεωρείς ότι τα ραδιόφωνα έχουν ανοιχτά αυτιά ή είναι εγκλωβισμένα στο «αυτά θέλει ο κόσμος»;
Η μανιέρα «αυτά θέλει ο κόσμος» μας έφτασε εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Σε όλα τα επίπεδα. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Ήρθε η ώρα, πιστεύω. Οι δισκογραφικές εταιρίες, οι διευθυντές σταθμών και, ναι, οι καλλιτέχνες έχουν μερίδιο ευθύνης. Υπάρχει πολύς διαθέσιμος χώρος για καλά τραγούδια και άμεση ανάγκη να βγει προς τα έξω το προσωπικό γούστο των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από τα μικρόφωνα. Προς αποφυγή του όποιου λάθους, ή της όποιας πτώσης ακροαματικότητας όλοι βολεύτηκαν στα σίγουρα, στα ευκολάκια. Ε, δεν πάει άλλο.

Η νέα γενιά καλλιτεχνών ραδιοφωνικά είναι αδικημένη;
Φυσικά και είναι αδικημένη ως προς τις ραδιοφωνικές μεταδόσεις που της αναλογούν. Όμως υπάρχει και το διαδίκτυο στη ζωή μας. Τα καλά νέα τραγούδια κυκλοφορούν αθόρυβα και ακούγονται με ασύλληπτα γρήγορους ρυθμούς. Πολύ πια γρήγορους από αυτούς του ραδιοφώνου. Αυτό πρέπει να μας γίνει μάθημα και οδηγός για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν.

Πως κρίνεις την κατάσταση με την ΕΡΤ έτσι όπως εξελίσσεται;
Είναι πολύ δυσάρεστα όλα όσα έχουν προηγηθεί. Το μαύρο του Ιουνίου σε ραδιόφωνο και τηλεόραση με θύμωσε, με τσάκισε. Οι εξελίξεις δε μοιάζουν ιδιαίτερα ελπιδοφόρες. Περιμένω, όπως όλοι μας, να δω τα επόμενα βήματα. Όλων. Ξέρω καλά, μετά από 10 χρόνια παρουσίας εκεί, πως αυτός ο κοιμώμενος γίγαντας είχε πολύ άξια στελέχη, τόσα και τέτοια που θα μπορούσαν να στελεχώσουν έναν εξαιρετικό νέο δημόσιο φορέα.