Στην 50χρονη παρουσία του στα μουσικά πράγματα, ο Λάκης Χαλκιάς σημάδεψε με τη φωνή του σπουδαίες ερμηνείες με έντονο πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Ήταν, άλλωστε, και ο ίδιος άνθρωπος και καλλιτέχνης που ποτέ δεν κρύφτηκε στα δύσκολα. Αντιθέτως, κυρίως, στις δύσκολες στιγμές έδινε το παρών στηρίζοντας το δίκαιο στο «αύριο και το χθες», πότε με το έντεχνο και λαϊκό «δρόμο» και πότε με τη στράτα της παράδοσης. Έχει, άλλωστε, αναλάβει το καθήκον να κρατήσει άσβεστη τη φλόγα από την κληρονομιά της σπουδαιότερης φυσιογνωμίας της ηπειρώτικης μουσικής, του πατέρα του, Τάσου Χαλκιά. Με λόγο στιβαρό και ξεκάθαρο τοποθετείται στο MusicPaper.gr για τα φαινόμενα των καιρών μας.

Γιατί δεν αντιδρά ο κόσμος σε ό,τι συμβαίνει κ. Χαλκιά;
Υπάρχει αποπροσανατολισμός και φόβος λόγω των προβλημάτων που καθημερινά βιώνει ο κόσμος, όπως η υπερχρέωση, που δημιουργεί τον τρόμο για απώλεια των σπιτιών. Νομίζω πως πρέπει να ξαναθυμηθούμε πως ζούσαμε πριν από 30 χρόνια χωρίς όλες αυτές τις ψεύτικες πολυτέλειες και τα απατηλά όνειρα του καπιταλισμού

 

Υπάρχει πολιτιστική αλλοτρίωση;
Ναι, δυστυχώς, αλλά υπάρχει και κόσμος που αντιστέκεται. Ωστόσο, ο αποπροσανατολισμός που γίνεται με κατεύθυνση προς τη Δύση μας φέρνει ό,τι πιο σάπιο και χειρότερο. Αυτό που βιώνουμε, συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα και οι λαοί κινδυνεύουν να χάσουν τα στοιχεία που τους ένωναν με την παράδοση και τον πολιτισμό τους. Διαλύονται τα σύνορα στο όνομα ενός «πολίτη του κόσμου» και ο άνθρωπος τρέπεται σε ον χωρίς θέληση και άποψη, ένα «απολωλός πρόβατο», που απλώς καταναλώνει

 

lakis halkias mikisΟι καλλιτέχνες αντιστέκονται όσο θα μπορούσαν;
Μπορεί να υπάρχει ένα ποσοστό κόσμου που αντιστέκεται καλλιτεχνικά και βγαίνει καλό υλικό και στη μουσική, αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι περιθωριοποιημένοι, γιατί έτσι δουλεύει το σύστημα. Ούτε ένας δίσκος δεν είναι πλέον δυνατόν να εκδοθεί. Έχει καταρρεύσει η δισκογραφία ολοκληρωτικά. Οι συνθέτες, οι ποιητές και οι μουσικοί δεν αδρανοποιήθηκαν, έχουν άποψη, αλλά τι μπορείς να κάνεις όταν δεν έχεις τη δυνατότητα να μιλήσεις δημόσια; Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο κόσμος έχει χάσει την αισθητική του καλλιέργεια. Παλιότερα άκουγε καλά τραγούδια, ενώ οι μουσικοί και οι συνθέτες πρόσεχαν τα τραγούδια τους να είναι σωστά και μέσα από αυτό που έβγαινε να καλλιεργείται και να ευφραίνεται η ψυχή. Τώρα αρκεί κάποιος να κουρδίσει ένα όργανο και να αρχίσει να παίζει. Είναι τραγικό. Ακόμη και στην επαρχία χάθηκε αυτό που κάποτε υπήρχε. Η τηλεόραση, δυστυχώς, έκανε μεγάλη ζημιά

 

Τι θα περιλαμβάνει η συναυλία στον προαύλιο χώρο του Badminton;
Θέλω να καλέσω τους φίλους μου, να γιορτάσουμε μαζί. Να τραγουδήσω τραγούδια που κάποια στιγμή μπορεί να άρεσαν σε όλους, αλλά με το πέρασμα των χρόνων μπορεί και να χάθηκαν. Θέλω, λοιπόν, να τα ξαναθυμίσω. Στο πρώτο μέρος θα ακουστούν έντεχνα και λαϊκά τραγούδια, ενώ το δεύτερο είναι αφιερωμένο στη συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων και στη μνήμη του πατέρα μου, Τάσου Χαλκιά, στην παραδοσιακή μας μουσική. Στο πρώτο μέρος θα συμπράξει η χορωδία «Εν Φωνές» υπό τη διεύθυνση του Αλέξανδρου Στουπάκη, ενώ στο β’ μέρος θα τραγουδήσει μαζί μου η Νότα Καλτσούνη, το Πολυφωνικό Συγκρότημα Ηπείρου «Τ’ αϊτέργια», ενώ θα υπάρχει πλήρης παραδοσιακή ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του αδερφού μου, Χρήστου Χαλκιά.  Ο Γιώργος Κωτσίνης θα είναι στο κλαρίνο.

 

Τί σημαίνει «λαϊκό τραγούδι» κ. Χαλκιά;
Είναι η έκφραση της ψυχής, το τραγούδι αυτό που εκφράζει καλύτερα το ανθρώπινο αίσθημα. Όπως και το δημοτικό, έτσι και το λαϊκό τραγούδι καταπιάνεται με όλες τις εκφάνσεις της ζωής, τις καλές και τις κακές στιγμές. Το λαϊκό είναι πιο αστικοποιημένο και πιο ανεπτυγμένο ως προς τον ήχο και τον στίχο, όμως είναι η φυσιολογική συνέχεια του δημοτικού.

 

lakis halkias ritsos-kazantzidisΥπάρχουν άξιοι συνεχιστές του έργου των μεγάλων μουσικών του παρελθόντος στη νέα γενιά;
Υπάρχουν νέοι μουσικοί που είναι φοβερά ταλέντα, πρέπει όμως να βρουν τη μέθοδο που θα χρησιμοποιήσουν ώστε να μεγαλώσει η καλλιτεχνική φωνή τους και να φτάσει στον κόσμο. Η Τεχνολογία οδηγεί κάπου μόνο αν τη μεταχειριζόμαστε σωστά, διότι έχει υπερβεί τα ανθρώπινα όρια της φαντασίας και μας αιχμαλωτίζει.

 

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο τραγουδάτε παραδοσιακά τραγούδια…
Πρόκειται για μία βαθύτερη προσωπική ανάγκη, γιατί βλέπω ότι σιγά – σιγά χάνεται το πιο όμορφο μουσικό υλικό της πατρίδας μας και μαζί του η έκφραση της ψυχής του ελληνικού λαού. Διότι το δημοτικό τραγούδι δεν είναι μόνο μία μουσική που έρχεται και φεύγει, αλλά έχει μπει στα κύτταρα των Ελλήνων και λειτουργεί σαν μηχανή προσανατολισμού για όλες τις πτυχές της ζωής.

 

Ποια είναι η άποψή σας για τα κρούσματα ρατσιστικής και φασιστικής βίας;
Αυτή η ανάπτυξη του «φιδιού» είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσαμε να βρούμε μπροστά μας και πιστεύω ότι –δυστυχώς- θα προξενήσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα, μέχρι ο λαός να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συμβαίνει και να ξαναμπεί στην τρύπα του. Να φύγει και να μην ξανάρθει. Ο κόσμος στην προσπάθειά του να αντιδράσει σε όλα αυτά που βιώνει καθημερινά, στρέφεται προς αυτή την κατεύθυνση, νομίζοντας πως κάνει καλό, όμως πράττει ακριβώς το αντίθετο. Ελπίζω να γίνει πολύ σύντομα αντιληπτό το τι ακριβώς γίνεται για να μην εξαπλωθούν φαινόμενα σαν αυτά των τελευταίων ημερών, με αποκορύφωμα, δυστυχώς, τη δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, χθες βράδυ, στο Κερατσίνι.

 

* Το ερχόμενο Σάββατο, ο Λάκης Χαλκιάς θα εμφανιστεί στο Μουσικό προαύλιο του Badmintonγια να μας θυμίσει τραγούδια γεμάτα ποίηση και αυθεντικό πολιτικό και κοινωνικό λόγο. Παράλληλα, έχοντας στο πλάι του τον κορυφαίο κλαρινίστα, Γιώργο Κωτσίνη θα αναβιώσουν το κλίμα του Ηπειρώτικου πανηγυριού, σε μια συναυλία - γιορτή αφιερωμένη Τάσο Χαλκιά (1914-1992), μέγα δάσκαλο της Ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης και κορυφαίο παραδοσιακό κλαρινίστα.

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013
Θέατρο Badmitnon, Αύλειος χώρος, Ολυμπιακά Ακίνητα, Γουδί
Ώρα έναρξης: 21.00
Γενική είσοδος:15€ - Φοιτητικό, ανέργων: 10€