Όσοι κουνάνε το δάχτυλο στους καλλιτέχνες που κάθονται σπίτι τους, οφείλουν να αποδίνουν και τα εύσημα τις στιγμές που δεν μένουν απαθείς. Τελευταία, οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες σε δράσεις υποστήριξης και αλληλεγγύης είναι και περισσότεροι και με συχνότερη παρουσία. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της Ηριάννας. Η ιστορία γνωστή. Μία κοπέλα που φυλακίστηκε επί της ουσίας χωρίς ακλόνητα αποδεικτικά στοιχεία. Ναι! Είναι τόσο τραγικό όσο ακούγεται. Η κινητοποίηση, ευτυχώς, ήταν και είναι μεγάλη. Η υπόθεση πήρε γρήγορα δημοσιότητα και τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος της ζωντανής κοινωνίας ξέρει και έχει διαβάσει στοιχειωδώς κάποια πράγματα για αυτό που έχει συμβεί.

 

Ο συμβολισμός της δικαστικής απόφασης, αλλά και οι αντιδράσεις κατά αυτής δείχνουν μία εικόνα. Την εικόνα πως ακόμα κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν περάσει τη νοημοσύνη τους και την κριτική τους σκέψη από τη μηχανή του κιμά.

 

Στο πάρκο Γουδή συγκεντρώθηκαν πάνω από 15000 άνθρωποι για να τραγουδήσουν και να ενισχύσουν οικονομικά τον αγώνα μίας κοπέλας να βγει από τη φυλακή. Εντάξει. Σίγουρα ήταν και κάποιοι που βρήκαν ευκαιρία να δουν πολλούς καλλιτέχνες μαζεμένους και το «Επί της ουσίας» είχε γίνει «Στο περίπου», αλλά δεν ήταν η πλειοψηφία αυτοί.

 

Για ακόμη μία φορά η δημοσιότητα και η υποστήριξη της χειρονομίας των καλλιτεχνών έγινε μέσα από τα social media και κάποια λίγα site. Για τα περισσότερα «μεγάλα Μέσα» αυτό δεν ήταν θέμα, όπως άλλες φιλανθρωπικές συναυλίες, οι οποίες αποφέρουν μεγάλα κέρδη από τους χορηγούς, παρότι το εισιτήριο πηγαίνει για τον περιβόητο «καλό σκοπό».

 

Εδώ ανοίγει και μία κουβέντα  για το πόσο συνειδητό και «πολιτικό» είναι να συμμετέχεις και στις συναυλίες του «Όλοι μαζί μπορούμε» και σε αυτές υπέρ της Ηριάννας… Από μία άποψη, μοιάζει οξύμωρο. Από την άλλη, όλες οι συναυλίες τέτοιου είδους, φιλανθρωπικές, αλληλεγγύης κλπ έχουν έναν στόχο. Την έμπρακτη υποστήριξη σε κάποιον που έχει ανάγκη, είτε αυτός είναι ένας, είτε μία ομάδα ανθρώπων. Οι καλλιτέχνες έχουν αποδείξει και συνεχίζουν να το κάνουν, ότι όποτε γίνεται μία σοβαρή προσπάθεια είναι εκεί για να στηρίξουν.

 

Είμαι σίγουρος πως αν καλούσαν και άλλους για τη συναυλία της Ηριάννας θα πήγαιναν με χαρά και όρεξη να στηρίξουν χωρίς να τους νοιάζει -ιδιαίτερα- σε ποια σειρά θα μπει το όνομά τους.  

 

Η ουσία είναι πως η χειρονομία είχε μεγάλο συμβολισμό ακόμα και από καλλιτέχνες υποστηρικτές της σημερινής κυβέρνησης, με της οποίας την ανοχή παραμένει ενεργός ο νόμος βάση του οποίο είναι η Ηριάννα στη φυλακή.

 

Τελικά, η συναυλία πέτυχε. Η ηθική και οικονομική υποστήριξη προς την Ηριάννα ήταν μεγάλη και σημαντική, όπως και το μήνυμα προς τη δικαστική, αλλά και την πολιτική εξουσία. Το μήνυμα για το αυτονόητο. Ό,τι δηλαδή χωρίς αποδεικτικά στοιχεία δεν μπορεί να μπαίνει κάποιος στη φυλακή για ό,τι και αν κατηγορείται.

 

Α! Και κάτι ακόμα. Οι στιγμές αυτές είναι σημαντικές και για τους καλλιτέχνες, να τους θυμίζουν ότι πρέπει να είναι κοντά στον κόσμο. Να ακούνε την αγωνία και τη σκέψη του. Να είναι δίπλα του και όχι διαρκώς σε μία σκηνή μπροστά του.