Το 2008 κυκλοφόρησαν 2.170 ελληνικοί δίσκοι. Το 2016 το αντίστοιχο νούμερο ήταν 653, δηλαδή 70% λιγότεροι. Στον πίνακα φαίνεται η ετήσια παραγωγή της ελληνικής δισκογραφίας. Από το 1960 και μετά, η ελληνική δισκογραφική παραγωγή ήταν συνεχώς αύξουσα. Μέχρι το 2008. Από το 2009 άρχισε σταδιακή πτώση. Από το 2011 και μετά η παραγωγή κυμαίνεται στα επίπεδα της δεκαετίας του 1980.

 

 

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016

1900

2170

1625

1337

926

735

759

793

704

653

 

Αυτό που δεν φαίνεται στον πίνακα αλλά είναι ένα ακόμη λυπηρό γεγονός, είναι η ποσότητα στην οποία τυπώνεται κάθε δίσκος. Σήμερα η αρχική παραγγελία προς το εργοστάσιο κατασκευής, σπάνια ξεπερνά τα 1.000 αντίτυπα. Σχεδόν οι μισοί ελληνικοί δίσκοι τυπώνονται σε λιγότερα από 500 κομμάτια. Τα βινύλια, λόγω αυξημένου κόστους και μικρής ζήτησης, κατασκευάζονται συνήθως σε 150 ως 300 αντίτυπα. Σε λίγους μήνες πολλοί απ’ αυτούς είναι συλλεκτικά αντικείμενα, λόγω σπανιότητας.


Μεγάλες αλλαγές υπάρχουν και στις δισκογραφικές εταιρείες. Πολλές έκλεισαν και αρκετές υπολειτουργούν. Από τις μεγάλες πολυεθνικές, παραμένουν ενεργές οι Minos-Emi που είναι η θυγατρική της Universal στην Ελλάδα. Η Sony αντιπροσωπεύεται από την Feelgood . Η Warner έδωσε την διανομή στην Cobalt, που έχει και το ελληνικό ρεπερτόριο της παλιάς Universal (Polygram).


Δεν λειτουργεί η Legend που από το 2007 έχει αγοράσει  το ρεπερτόριο των Lyra, ΜΒΙ, Eros, Sonora, Panivar, Spot. Επανεκδόσεις δίσκων της Legend, κάνει η MLK, ο μεγαλύτερος χονδρέμπορος δίσκων στην ελληνική αγορά του 2017. Παράλληλα, η MLK εκδίδει και δικές της παραγωγές.
Ελληνικές εταιρείες που εξακολουθούν να είναι ενεργές είναι οι: Καθρέφτης, Protasis, Polymusic, General, Cronos, Heaven, ΕΜΣΕ, Μικρή Αρκτος, και με έδρα την Κρήτη ο Αεράκης και η Cretaphon.

 

Δισκογραφικές με μακρόχρονη ιστορία που δεν έχουν πλέον παρουσία στην δισκογραφική αγορά του 2017, είναι οι: Alpha Records, Next, GSF, Archangel, Klik, LDR, Φοίνιξ και η Vasipap από την Θεσσαλονίκη.

 

Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών που παραμένουν, ελπίζει  στην ψηφιακή αγορά από την οποία τα έσοδα αυξάνονται χρόνο με το χρόνο. Παράδειγμα η FM Records που από το καλοκαίρι του 2016 σταμάτησε να ενμπορεύεται το φυσικό προϊόν , αλλά συνεχίζει με digital κυκλοφορίες.

 

Υπάρχουν και αυτές που τόλμησαν και ξεκίνησαν από το 2007 και μετά και συνεχίζουν: Μετρονόμος, Panik, Spicy, Μικρός Ήρως, Inner ear, Spider, Όγδοο κ.α.

 

Ολοι σχεδόν οι νέοι δίσκοι ηχογραφούνται με έξοδα των καλλιτεχνών. Πολλοί δίνουν το έτοιμο ηχογράφημα σε εταιρεία και άλλοι προτιμούν να το διακινήσουν μόνοι τους. Αυτός είναι ο λόγος που οι ανεξάρτητες παραγωγές έχουν αυξηθεί σε σύγκριση με το παρελθόν.

 

Ένας ακόμη λόγος μείωσης της δισκογραφικής παραγαωγής είναι το internet. Η τεχνολογία επιτρέπει την διακίνηση τραγουδιών, χωρίς την ένταξή τους σε δίσκο. Οι νέοι τραγουδιστές ή συνθέτες προτιμούν να περιορίσουν την καλλιτεχνική παρουσία τους σε 3 με 4 τραγούδια ετησίως, που συνήθως ανεβάζουν στο youtube.

 

Πολλά απ’ αυτά τα τραγούδια αποτελούν το υλικό για δίσκους συλλογές, που φτάνουν στα δισκάδικα το καλοκαίρι και τα Χριστούγεννα.

 

 

Η έρευνα βασίστηκε στο DVD Ελληνική Δισκογραφία 1950-2017.