Το να μιλήσει κανείς για ένα συγκρότημα νέων μουσικών που μετράει ήδη 15 χρόνια ζωής, σε πρώτη φάση μοιάζει κάτι απλό. Η ιστορική του διαδρομή, οι αναφορές στα πρόσωπα που πέρασαν απ’ τις γραμμές του γκρουπ μέχρι τη σταθερή του σύνθεση, οι συνεργασίες, το ιστορικό των ζωντανών εμφανίσεών του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, είναι ορισμένα στοιχεία που κατ’ αρχάς θα έπρεπε να φωτιστούν ώστε να γίνουν οι απαραίτητες «συστάσεις». Όταν όμως πρόκειται για το συγκρότημα Ματ σε 2 Υφέσεις, όλα τα παραπάνω μοιάζουν να έχουν ελάχιστη σημασία, μιας και δεν είναι ικανά, τουλάχιστον από μόνα τους ή σαν μια καλή αρχή, να ξεκλειδώσουν τους κρυμμένους κώδικες των τραγουδιών τους.

 

Ίσως στην περίπτωσή τους θα πρέπει να ακολουθηθεί η αντίστροφη διαδικασία: να προηγηθεί η πρώτη, αγνή και ανόθευτη ακρόαση των τραγουδιών, δίχως ονόματα δημιουργών, χρονολογίες έκδοσης, ακόμα και τίτλους τραγουδιών, και ακολούθως αυτές οι πληροφορίες απλά να επιβεβαιώσουν (ή ακόμα και να διαλύσουν) την αίσθηση που αφήνουν οι μουσικές και τα λόγια όταν αυτά τελειώσουν.

 

Ακολουθώντας αυτή τη μεθοδολογία, γρήγορα ο ακροατής θα αντιληφθεί ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τη συνάθροιση μιας ομάδας μουσικών που απαραίτητα έχουν κοινές μουσικές καταβολές και ανησυχίες. Σε αντίθεση με άλλα γκρουπ, στους Ματ σε 2 Υφέσεις θα δυσκολευτούμε αρκετά να βρούμε τον κοινό παρονομαστή που να μπορεί να δώσει έναν και μόνο χαρακτηρισμό στη μουσική τους.

 

Μοιάζει το κάθε μέλος να κουβαλάει τις δικές του μουσικές ανησυχίες (ή καλύτερα, εμμονές), που κάτω από την ομπρέλα του συγκροτήματος παλεύουν από κοινού να τιθασευτούν διαφυλάσσοντας τα αρχικά χαρακτηριστικά τους, μέχρι το τελικό αποτέλεσμα που, με αξιοθαύμαστο τρόπο, ενοποιεί την πρώτη ύλη σε μία κοινή αισθητική. Κάτι αντίστοιχο σαν διαδικασία είχαμε να συναντήσουμε από την πρώτη εμφάνιση αλλά και συνολικά την πορεία των Mode Plagal καθώς και τις μεταγενέστερες κοινές live εμφανίσεις τους με τον Μιχάλη Σιγανίδη, την τολμηρή (αν και με μεγαλύτερη σαφήνεια τοποθετημένη στην περιοχή του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού) μουσική πρόταση των Χειμερινών Κολυμβητών, καθώς επίσης και τον ιδιαίτερο ήχο των Συνήθων Υπόπτων.

 

Είναι η διαδικασία κατά την οποία η συνάντηση ολοκληρωμένων και καλά μελετημένων μουσικών δε λειτουργεί προς όφελος της αυταρέσκειάς τους με την προβολή της ιδιαιτερότητας τού καθενός μέσα απ’ τις συνθέσεις του, αλλά χαρακτηρίζεται από την αγωνιώδη προσπάθεια ενοποίησης όλων των ετερόκλητων στοιχείων σε έναν κοινό τόπο, μία κοινή αισθητική, αυτή που τελικά διαμόρφωσε σταδιακά τη μουσική ταυτότητα των Ματ σε 2 Υφέσεις.

 

 

Με έναν τέτοιο τρόπο λοιπόν, στα τραγούδια τους συνυπάρχουν τα τύμπανα με το Πολίτικο και νησιώτικο λαούτο, το άταστο ηλεκτρικό μπάσο με την Κρητική λύρα κι ένα πλήθος από παραδοσιακά και δυτικά όργανα (νέι, μπεντίρ και στάμνα, δίπλα στο πιάνο, την κιθάρα, το φλάουτο κ.α.). Κι όλα αυτά στην υπηρεσία μία αισθητικής ομπρέλας που με τη σειρά της (μοιραία ίσως) κλείνει μουσικές με βαθιές επιρροές από την παραδοσιακή και λαϊκή μουσική, αυτό που συνήθως αποκαλούμε ethnic, την jazz και τον αυτοσχεδιασμό. Αλλά και πάλι, δε θα καταφέρουμε με κανένα τρόπο να βρούμε έναν ακριβή χαρακτηρισμό για το τι μουσική τέλος πάντων παίζουν αυτά τα παιδιά. Χωρίς ευκολίες κι επιπόλαιους πειραματισμούς, οι Ματ σε 2 Υφέσεις αγωνιούν για τον αρμονικό συγκερασμό όλων αυτών των στοιχείων. Κι αυτή η «αγωνία» θα καταγραφεί μέχρι σήμερα σε 4 δίσκους, 1 singleκαι συμμετοχές σε δίσκους του Νίκου Ξυδάκη (Ημερολόγιο Δεύτερο, 2005), Απόστολου Μπουλασίκη (Της πόλης ξωτικό, 2003), Τάσου Γιαννίκου (Σπουδή στο τίποτα και στο κάτι, 2010), Μαρίνου Καρβελά (Στις παρυφές του ουρανού, 2004), στην πολυσυλλεκτική έκδοση Πάνω κάτω η Πατησίων με μελοποιημένα ποιήματα της Κατερίνας Γώγου (Οδός Πανός, 2012) και άλλων.

 

 

Η μέχρι σήμερα προσωπική τους δισκογραφία:

 


Ματ σε δύο υφέσεις / Filocalia Romana (με την καλλιτεχνική επιμέλεια του Νίκου Γράψα και των Δυνάμεων του Αιγαίου. Ηχοτρον, 2003)

Ψέμα σαν αλήθεια (σε παραγωγή του Νίκου Ξυδάκη και του συγκροτήματος, και επιμέλεια παραγωγής του Haig Yazdjian. Universal, 2005)

Τρύπιο φεγγάρι (σε παραγωγή του συγκροτήματος και του Βασίλη Χατζηιακώβου. Παρουσία, 2009)

Τα τέσσερα τραγούδια του Μίλτου Σαχτούρη (διαθέσιμο στην επίσημη ηλεκτρονική σελίδα του συγκροτήματος, 2011)

Τις νύχτες (single με ένα τραγούδι σε μουσική Αλέξανδρου Καψοκαβάδη και στίχους Σταύρου Δάλκου, 2015)


 

 

Έναν καθοριστικό παράγοντα για την ενοποίηση όλων των ετερόκλητων στοιχείων που αναφέρθηκαν στη μουσική των Ματ σε 2 Υφέσεις, θα πρέπει να τον αναζητήσουμε σε έναν εξω-μουσικό παράγοντα. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την ίδια ηλικία και την μακρόχρονη φιλία των μελών του συγκροτήματος που κρατάει από το 1999 όταν ήταν μαθητές στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου (το όνομα του γκρουπ με αυτή την πρώτη σύνθεσή του ήταν Αντίθεσις).

 

Από το 2001, όταν και σταθεροποιείται η σύνθεση του γκρουπ και μετονομάζεται σε Ματ σε 2 Υφέσεις, μέχρι και σήμερα, διαρκώς εξελίσσουν τις μουσικές τους αναζητήσεις μέσα και από συνεργασίες με πρωτοπόρους της ελληνικής μουσικής δημιουργίας (στους δίσκους τους, πέρα απ’ το Νίκο Ξυδάκη, τον Haig Yazdjian, τον Νίκο Γράψα και τις Δυνάμεις του Αιγαίου, έχουν συνδράμει ο Χρήστος Θηβαίος, ο Ross Daly, ο Βασίλης Ρακόπουλος, ο Αντώνης Λαδόπουλος και ο Χάρης Λαμπράκης). Η επαφή κι η συνεργασία τους με τέτοιες μουσικές προσωπικότητες που δεν ανήκουν στη γενιά τους, φαίνεται πως κάθε άλλο παρά τους έκανε να «ησυχάσουν». Αντίθετα, μοιάζει να ανοίγονται διαρκώς μπροστά τους καινούριοι δρόμοι που καλούνται να δοκιμάσουν, να εντάξουν στη μέχρι τώρα ταυτότητα του συγκροτήματος και (γιατί όχι) να την ανατρέψουν και ν’ αρχίσουν ξανά απ’ την αρχή. Αυτή η αίσθηση δημιουργείται ακούγοντας κανείς τον πρώτο τους δίσκο κι αμέσως μετά κάνει ένα χρονικό άλμα 9 χρόνων για να συναντήσει τα Τέσσερα τραγούδια του Μίλτου Σαχτούρη. Κι από κει πάλι πίσω στο Πάντα θα σε στεναχωρώ από το δίσκο Τρύπιο φεγγάρι με τα αριστοτεχνικά παραδοσιακά γυρίσματα, για να ακολουθήσει Το λίγο διαρκεί πολύ από το δίσκο Ψέμα σαν αλήθεια με τις όμορφες αλλοιωμένες τζαζ συγχορδίες, κι αυτό το «παιχνίδι» να διαρκεί μέχρι να εξαντληθεί ολόκληρη η δισκογραφία τους, και πάλι απ’ την αρχή.

 

 

Σπάνια πλέον τους συναντάει κανείς σε ζωντανές εμφανίσεις. Με ορισμένα από τα μέλη να ζουν τα τελευταία χρόνια εκτός Ελλάδας, οι συναντήσεις τους αποκτούν ξεχωριστή σημασία για τους ίδιους αλλά και για το κοινό. Οι δισκογραφικές τους καταγραφές όμως, είναι εδώ έτοιμες προς ανακάλυψη, ικανές να οδηγήσουν σε ολική αναθεώρηση τού τι πραγματικά αξίζει να απαιτεί κανείς από ένα συγκρότημα νέων ανθρώπων, μακριά από τις γνωστές ευκολίες των αλλεπάλληλων και κακόγουστων διασκευών στις οποίες τους συνήθισε η μουσική βιομηχανία και το κοινό. 

 

 


Μετά από αρκετές μεταβολές στη σύνθεσή τους, Ματ σε 2 Υφέσεις κάνουν οι:

 

Δημήτρης Βαρελόπουλος: ακουστική & κλασική κιθάρα, νησιώτικο λάουτο, μαντόλα, μαντολίνο, φωνή
Αλέξανδρος Καψοκαβάδης: Πολίτικο λαούτο, κλασική κιθάρα, σάζι, μπουλγάρι, φωνή
Γιώργος Κοντογιάννης: Λύρα, μπεντίρ, τουμπελέκι, νταούλι, στάμνα
Γιάννης Τσιουλάκης: Πιάνο, φωνή
Κώστας Τσιουλάκης: Keyboards, rhodes, τύμπανα, hammond, cajon, προγραμματισμός, Φωνητικά
Πέτρος Λαμπρίδης: Άταστο ηλεκτρικό μπάσο, κοντραμπάσο
Σπυριδούλα Μπάκα: Φωνή, φωνητικά.

 

Επίσημη ιστοσελίδα: http://www.matse2ifesis.net

Κανάλι του συγκροτήματος στο youtube: https://www.youtube.com/user/matse2ifesis.

Ιστοσελίδα του γκρουπ στο Myspace: https://myspace.com/checkmatein2flats
Κι ένα ενδιαφέρον και λεπτομερές κείμενο για την πορεία του γκρουπ στο blogElliniko-Greek-Rock: http://elliniko-greek-rock.blogspot.gr/2015/08/blog-post.html