Αυτό που συμβαίνει με τους “Ξένους Τόπους” (τον Πάνο Ράπτη στη μουσική και τον Γιάννη Ζαρκαδούλα στους στίχους), λέγεται και μαρτύριο της σταγόνας… Γιατί, κάπως έτσι μπορείς να μεταφράσεις το γεγονός πως οι δυο τους είναι υπεύθυνοι για δύο από τα καλύτερα άλμπουμ των χρόνων που ακολούθησαν το 2000 (“Ξένοι Τόποι”, 2004 και “Κρυμμένα”, 2010), τα οποία όμως μετρούν τα βήματά τους από απόσταση, τόσο το ένα με το άλλο, όσο και από την όποια ευρεία αποδοχή, που άξιζαν ως υλικό, αλλά ποτέ δεν επεδίωξαν.

 

Κύλησαν ήσυχα και νοερά σαν ρυάκια, πότε στα ευρύχωρα “στενά” της “Σκιάς του Φεγγαριού” ή στο αλησμόνητο “Μπαράκι του Βασίλη”, επεδίωξαν μια ευθεία “βολή” με ηλεκτρισμένο και δυναμικό λόγο στα “Κρυμμένα” και μετά ξανά… σιωπή. Μέχρι την προ ημερών επιστροφή τους με ένα καταπληκτικό τραγούδι (“Ταξίδι”) που στέκεται με μεγάλο σεβασμό, αλλά και ευθύτητα απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, καθώς και ακόμη ένα (“Άγονη Γραμμή”) που εκφράζει την εμπειρία μιας ζωής όσων μπορεί και να ξέμειναν ή να επέλεξαν μια πορεία πιο μοναχική, αλλά δεν ξεχνούν πως η ελπίδα βρίσκεται πάντα σε έναν ανοιχτό ορίζοντα. Καθώς ένα βιος από επιλογή ή αποδοχή. 

 

“Πάντα πίστευα στην αξία της καταγραφής και αναφέρομαι στην καταγραφή της δημιουργίας. Το “Ταξίδι” και η “Άγονη Γραμμή” είναι τα δυο πρώτα τραγούδια που δημοσιοποιούμε μετά από καιρό, όχι όμως ως μέρος ενός δίσκου, αλλά ως τραγούδια που έχουν μαζευτεί και σιγά - σιγά θα παρουσιάζονται. Κι εγώ θα ήθελα, να μπορούσα να υποστήριζα ένα άλμπουμ, όπως παλιότερα, αλλά κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο πλέον”, αναφέρει ο Πάνος Ράπτης και εξηγεί το πως δούλεψε με το συγκεκριμένο υλικό…

“Δημιουργικά, δεν θέλω να μπαίνω σε ένα καλούπι και εμμονή του στυλ ότι φτιάχνω λαϊκά, έντεχνα ή ποπ τραγούδια. Γράφουμε αυτό που μας εκφράζει σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Έχουμε τόσα πολλά μουσικά ακούσματα ως επιρροές, που δεν γίνεται να περιοριστούμε. Η ίδια η ζωή είναι μια διαδικασία, από την οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις. Η δημιουργία είναι το μόνο “ανοιχτό γήπεδο”, για να παίξουμε όπως θέλουμε. Γι’ αυτό προκύπτουν τόσα διαφορετικά πράγματα κι από τη μια ακούς ηλεκτρικό ήχο στα “Κρυμμένα”, ενώ τώρα αυτόν τον ήχο. Δεν έχω σκοπό να φτιάξω κάτι με φυσική συνέχεια. Με ενδιαφέρει η καλλιτεχνική συνέχεια, όχι το να μπω σε ένα πλαίσιο”

 

Στα δύο νέα τραγούδια του σχήματος παίζουν οι Πάνος Ράπτης (Κιθάρες, μπάσο, μπαγλαμά και sounds), Θάνος Μιχαηλίδης (Τύμπανα), την ενορχήστρωση έκανε ο Πάνος Ράπτης, ο Ηλίας Λάκκας την ηχογράφηση, τη μίξη και το mastering, ενώ τα βίντεο έχει δημιουργήσει η Ρένα Στράτου. Τους στίχους έχει γράψει (όπως σχεδόν σε όλα τα τραγούδια των “Ξένων Τόπων”) ο Γιάννης Ζαρκαδούλας. Αξίζει να σημειωθεί η συμβολή του Κούρδου σκιτσογράφου Genjo Selwa που εμπιστεύτηκε στους Ράπτη και Ζαρκαδούλα τα εικαστικά του για το τραγούδι “Ταξίδι”. Ο συμβολισμός που κατάφερε να αποτυπώσει είναι συγκινητικός.