Έντεκα μέρες πριν τον θάνατό του ο Παύλος Σιδηρόπουλος θα μιλήσει στον Δημήτρη Δημητράκα και τον ρ/σ Rock fm (25.11.1990). Η συνεντεύξη παρουσιάζεται απομαγνητοφωνημένη.

 
Δ.Δ.:  Παύλο, καλώς ήρθες στην εκπομπή.
Π.Σ.: Καλώς σε βρήκα Δημήτρη.
Δ.Δ.: Να σου πω τι έχει γίνει; 
Π.Σ.: Τι;
Δ.Δ.: Και με εντυπωσίασε… Ήρθα στις 12.35 και μου είπαν ότι ήδη έχεις έρθει… 
Π.Σ.: Για εδώ μιλάς;
Δ.Δ.: Ναι, στο σταθμό. Και αυτό είναι εντυπωσιακό. Γιατί όταν πρωτοείπα ότι καλεσμένος μου θα είναι ο Παύλος Σιδηρόπουλος, κάποια μέρα, μετά από δυο βδομάδες, ας πούμε, που το διαφήμιζα, είχα διάφορα τηλεφωνήματα από φίλους, ακροατές γενικά: μου λένε «σίγουρα θα έρθει ο Παύλος;». Είχανε αμφιβολίες. Δεν ξέρω γιατί, αλλά είχανε αμφιβολίες. Και εγώ δεν σου είπα τίποτα βέβαια. Και εσύ όχι μόνο ήρθες, αλλά ήρθες και από όσους καλεσμένους έχω μέχρι τώρα, μέσα σε ένα χρόνο που είμαι σε αυτόν το σταθμό και κάνω εκπομπές, ήρθες πιο νωρίς. 
Π.Σ.: Ή του ύψους ή του βάθους…
Δ.Δ.: Ωραία! Έχουμε εδώ όλους τους δίσκους του Παύλου Σιδηρόπουλου, θα ακούσουμε πολλά τραγούδια και θα κάνουμε μια συζήτηση γενικά ιστορική, δεν έχουμε να παρουσιάσουμε κάποιον συγκεκριμένο δίσκο. Θα ακολουθήσουμε την πορεία σου…
Π.Σ.: Τον νέο δίσκο θα τον παρουσιάσουμε μετά τον Γενάρη, μόλις κυκλοφορήσει. 
Δ.Δ.: Μόλις κυκλοφορήσει σίγουρα. Παύλο, πόσα περίπου χρόνια ασχολείσαι με τον χώρο αυτό;
Π.Σ.: Είκοσι χρόνια.
Δ.Δ.: Γύρω στα είκοσι χρόνια.
Π.Σ.: Όχι, είκοσι γεμάτα.
Δ.Δ.: Πρέπει να είναι παραπάνω.
Π.Σ.: Παραπάνω είναι. Εικοσι τρία, εικοσιτέσσερα. Είκοσι λέω εγώ τώρα. 
Δ.Δ.: Πρώτη δισκογραφική δουλειά είναι αυτή που έχουμε στο πλατό ή είχες κυκλοφορήσει κάποιο δισκάκι πριν; Στο πλατό έχουμε το «Ζωντανοί στο Κύτταρο».
Π.Σ.: Είχαμε κυκλοφορήσει πιο πριν το «Ξέσπασμα» και τον «Κόσμο μας» με τον Παντελή τον Δεληγιαννίδη, ως «Δάμων και Φιντίας».
Δ.Δ.: Σε μικρό δισκάκι το είχατε κυκλοφορήσει τότε έτσι;
Π.Σ.: Ναι.
Δ.Δ.: Εγώ δεν τα έχω σε δισκάκια αυτά, τα έχω μέσα σε συλλογές. Στο πλατό βρίσκεται το «Ζωντανοί στο Κύτταρο» σε ζωντανή ηχογράφηση όπου έχουμε το τραγούδι «Απογοήτευση», το οποίο αργότερα ξανά-ηχογραφήσατε. Θα το ακούσουμε στην πρώτη αυθεντική του εκτέλεση μέσα από το δίσκο «Ζωντανοί στο Κύτταρο», όπου είναι ο Παύλος Σιδηρόπουλος και ο Παντελής Δεληγιαννίδης, ως «Δάμων και Φιντίας». 
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ: Πώς έγινε και φτιάξατε αυτό το ντουέτο, τότε, Παύλο;
Π.Σ.: Κοίταξε, εγώ σπούδαζα τότε στη Θεσσαλονίκη, στο Αριστοτέλειο, μαθηματικός και ο Παντελής έπαιζε με τους Ολύμπιανς, με τον Πασχάλη τότε.
Δ.Δ.: Με συγχωρείς. Έπαιζε στο κανονικό σχήμα;
Π.Σ.: Ναι, στο κανονικό σχήμα.
Δ.Δ.: Στον «Τρόπο» παίζει αυτός;
Π.Σ.: Μου φαίνεται, ναι. Δεν είμαι σίγουρος, θα σε γελάσω. Τον άκουσα πώς έπαιζε κιθάρα, κάναμε λίγο παρέα, είδα τι άκουγε, ας πούμε,  στην ιδιωτική του ζωή, ότι άκουγε Κλάπτον, Κρήμ, Μπλουζ, Μάγιερ και τέτοια και του λέω «Παντελή, έχω μερικά τραγούδια, αν έχεις και εσύ και γουστάρεις να κατέβουμε Αθήνα να κάνουμε κάτι μαζί. Ήθελε αυτός, ήθελε να κατέβει Αθήνα βασικά, και κατεβήκαμε. Πήγαμε κατευθείαν στη Λύρα και μας κάνανε ένα μικρό δίσκο αμέσως.
Δ.Δ.: Πάλι πρωτοφανές ότι είχανε τη διορατικότητα…
Π.Σ.: Μας γούσταρε ο Πατσιφάς πάρα πολύ.
Δ.Δ.: Συνήθως οι εταιρείες…
Π.Σ.: Ο Πατσιφάς ήταν εξαίρεση.
Δ.Δ.: Κάνατε ένα μικρό δισκάκι που είχε τα τραγούδια «Ο κόσμος τους» και το «Ξέσπασμα». Αυτά έγιναν το ’70-’71. Μετά από εφτά-οχτώ χρόνια όταν είχες συνδεθεί με τους «Σπυριδούλα» το ξανά-ηχογραφήσατε και το βάλατε και στο «Φλου». Μέσα από εκεί θα το ακούσουμε.
 
Ακούγεται το τραγούδι.
 
Δ.Δ.: Παύλος Σιδηρόπουλος και «Σπυριδούλα», μια από τις καλύτερες συνεργασίες, θα έλεγα, που έχουν υπάρξει. 
Π.Σ.: Ήταν το ξεκίνημα για την Ελλάδα.
Δ.Δ.: Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι και εσύ είχες κάποιο όνομα ξεχωριστά και οι «Σπυριδούλα» είχαν φτιάξει το δικό τους όνομα πριν συνεργαστείτε και το πράγμα έδεσε πάρα πολύ. Θες να μας πεις δυο λόγια για αυτή τη συνεργασία; Πώς έγινε;
Π.Σ.: Κοίταξε να δεις κάτι. Εγώ μετά τον Μαρκόπουλο (με τον οποίο δούλεψα εκείνη την εποχή για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα -γιατί δεν υπήρχε τίποτα στην Ελλάδα από ροκ κ.τ.λ. και προκειμένου να κάνω κάτι άλλο πήγα με τον Μαρκόπουλο και συνεργάστηκα-) έρχεται ένας φίλος και μου λέει: «Κοίταξε να δεις, κάτι γίνεται στην Ελλάδα, κάτι ξεσηκώνεται πάλι. Υπάρχει ένα συγκρότημα που λέγεται «Σπυριδούλα», θες να πας να τους ακούσεις».  Πήγα και τους άκουσα.  Η αλήθεια είναι οτι ψιλά-έμεινα ευχαριστημένος. Πλακωθήκαμε στις πρόβες ένα χρόνο για να βγάλουμε το «Φλου» και δώσαμε περιορισμένες εμφανίσεις, κάναμε πρόβες. Η σχέση μας ήταν περισσότερο μουσική.
Δ.Δ.: Επαγγελματική θα την λέγαμε. 
Π.Σ.: Ναι. Αυτοί θελήσανε και παρακάτω πράγματα, εγώ όμως τους είπα ότι αν θέλουνε να κάνουνε πολιτική οργάνωση να ανέβουνε στα μπαλκόνια. Ότι η μουσική για μένανε είναι κάτι παραπάνω από πολιτική, εμπεριέχει και την πολιτική η τέχνη γενικότερα.
Δ.Δ.: Αυτός ήταν και ο σημαντικός λόγος που κάποια στιγμή σταμάτησε η συνεργασία σας;
Π.Σ.: Ακριβώς. 
Δ.Δ: Άτυχη στιγμή για την ελληνική ροκ σκηνή διότι αν είχατε συνεχίσει μαζί θα είχατε αφήσει πάρα πολλά πίσω σας.
Π.Σ.: Σίγουρα. Όπως και με τα «Μπουρμπούλια», αν είχαμε συνεχίσει θα είχαμε αφήσει μια δισκογραφία φοβερή.
Δ.Δ.: Οι μπαλαντο-καταβολές σου, δεν έπαψαν να υπάρχουν.
Π.Σ.: Όχι, εμφανιστήκανε μετά.
Δ.Δ.: Πάλι μετά. Ενώ ξεκίνησες με μπαλάντες στράφηκες στον πιο σκληρό ήχο με τους «Σπυριδούλα» και λίγα χρόνια αργότερα, το 1979 πρωταγωνιστής σε μια κινηματογραφική ταινία, τον «Ασυμβίβαστο». Η Zodiac κυκλοφορεί το soundtrack της ταινίας, το οποίο είναι πολύ απλό, τα έχεις παίξει με μια κιθάρα και ένα μικρόφωνο, φαίνεται καθαρά δηλαδή. Πώς έγινε;
Π.Σ.: Με πήρε ο Αντρέας, ο σκηνοθέτης, και μου είπε ότι «έχω γράψει ένα έργο για πάρτη σου, μοιάζει πολύ με τη ζωή σου». Διάβασα το σενάριο, το βρήκα λίγο μελό είναι η αλήθεια, και με μαύρη καρδιά το έκανα το έργο γιατί μου είπε αυτός ότι «στο δρόμο θα το φτιάξουμε, μη στενοχωριέσαι, θα το κάνουμε πιο πειστικό και πιο σωστό και πιο ανθρώπινο». Ήταν ρομαντικός και είναι, ελπίζω βέβαια τώρα να μην είναι τόσο ρομαντικός, να έχει φάει μερικά χαστούκια –τελευταία που τον είδα δεν ήταν τόσο ρομαντικός-. Τότε ήταν ακόμα στο peace-flower και τέτοια και είχε μείνει εκεί λιγάκι.
Δ.Δ.: Σκέφτηκες μετά να συνεχίσεις καριέρα ως ηθοποιός;
Π.Σ.: Ναι, αλλά δεν είχα προτάσεις. Με φοβηθήκανε φαίνεται πολύ. Σου λένε να βάλουμε κι άλλον ανταγωνιστή εδώ μέσα; Είμαστε που είμαστε εμείς πανηγύρι εδώ…
Δ.Δ.: Ίσως δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι νέοι σκηνοθέτες που υπήρξαν αργότερα.
Π.Σ.: Ναι, ναι, ήταν το ξεκίνημα.
Δ.Δ.: Ναι, γιατί αργότερα υπήρξανε κάποιοι σκηνοθέτες που είχανε άμεση σχέση με τη ροκ σκηνή και κάνανε ταινίες όπως με τις «Μουσικές Ταξιαρχίες».
Π.Σ.: Ναι, αλλά όχι και πολύ σοβαρά.
Δ.Δ.: Ναι, δεν ήταν σοβαρά, ειδικά αυτή η ταινία δεν μου άρεσε καθόλου.
Π.Σ.: Ο Ζερβός, να πούμε, άστα να πάνε στο διάολο. Το άτομο έσκασε αλεξιπτωτιστής από το πουθενά.
Δ.Δ.: Λοιπόν, να ακούσουμε το «Να μ’ αγαπάς» μέσα από τον «Ασυμβίβαστο».
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ.: Παύλο, αυτό το τραγούδι, που μόλις ακούσαμε, σε πληροφορώ ότι αρέσει πάρα πολύ στους ακροατές της εκπομπής.
Π.Σ.: Ναι, μου το έχουν πει και εμένα.
Δ.Δ.: Και το ζητάνε πάρα πολύ συχνά. Αρέσει και σε μένα βέβαια 
Π.Σ.: Και σε μένα, είναι ωραίο τραγούδι. Ήταν μια έμπνευση του Αντρέα.
Δ.Δ.: Δεν είναι μόνο αυτό. Είναι η απλότητα που το παίζεις με μια κιθάρα και αυτό είναι το κυριότερο. 
Π.Σ.: Δεν σηκώνει ορχήστρες σε αυτά τα κομμάτια, είναι απλά ωραίες μπαλαντούλες. 
Δ.Δ.: Αυτά λοιπόν συνέβησαν το 1979.
Π.Σ.: Το ΄77. Ο δίσκος βγήκε το ΄79.
Δ.Δ.: Α ναι! Συγνώμη. Η ταινία κυκλοφόρησε το ΄77.
Π.Σ.: Το ΄77-78. Πήγε και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Δ.Δ.: Το ΄79 που κυκλοφόρησε ο «Ασυμβίβαστος» σε δίσκο, γίνεται και μια συναυλία, η γνωστή συναυλία του Πουλικάκου στου Ζωγράφου, η συναυλία «της βροχής» η λεγόμενη, που ανεβλήθη τρείς φορές. Εγώ τότε ακροατής πήγαινα-έφευγα…Κάποια στιγμή σας είδαμε. Μου έκανε καταπληκτική εντύπωση η συναυλία. Και μόνο αυτό που είχατε φτιάξει στα φωνητικά…
Π.Σ.: Τα είχα αναλάβει εγώ τα φωνητικά.
Δ.Δ.: Ήσουν εσύ και ο Λογαρίδης από άνδρες και ήταν η Αριάνδη, η Ευτυχία και η Αγκάθι. Ήσασταν πέντε άνθρωποι στα φωνητικά, ο Πουλικάκος τραγούδησε και μια ορχήστρα, μη συζητάμε, δύο τύμπανα, ο Λεωνίδας ο Αλαχαδάμης και ο Λουκάς ο Σιδεράς, μη τα συζητάμε, μια ορχήστρα!
Π.Σ.: Ήταν για να πληρωθεί ο δικηγόρος του Πουλικάκου. Μαζευτήκαμε όλο το ανφάν- γκατέ του ελληνικού ροκ και κάναμε μια συναυλία για πάρτη του. 
Δ.Δ.: Θα βάλω τώρα να ακούσουμε το κομμάτι που έχεις τραγουδήσει εσύ μέσα σε αυτή τη δισκογραφική δουλειά, το «Blues Mendley»
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ.: Τώρα θα ακούσουμε ένα τραγούδι που το ζήτησες εσύ, είναι οι «Σοβαροί κλόουν» από το «Φλου». Γιατί σου αρέσει αυτό το τραγούδι;
Π.Σ.: Πρώτα από όλα είναι ένα πειραματικό τραγούδι, πειραματίστηκα πάνω εκεί. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι στίχοι του και γενικά όλη η ατμόσφαιρα του τραγουδιού, είναι ένα είδος ροκ που εκείνη την εποχή το αγαπούσα. Το είχε ξεκινήσει παλαιότερα ο Λου Ριντ. .
Δ.Δ.: «Σοβαροί κλόουν». Παύλος Σιδηρόπουλος και «Σπυριδούλα». 
 
Ακούγεται το τραγούδι.
 
Δ.Δ.: «Τα κανονικά παιδιά» στον Rock FM, κάθε Σάββατο και Κυριακή, 1-2 το μεσημέρι. Σήμερα καλεσμένος ο Παύλος Σιδηρόπουλος και θα είναι μαζί μας για ακόμη μισή ώρα. Μείνετε κοντά.
 
Ακούγεται το σήμα του σταθμού.
 
Δ.Δ.: Παύλο έχουμε διάφορα τηλεφωνήματα στο σταθμό που ζητάνε να μιλήσουμε για ναρκωτικά, να πάρεις θέσεις κ.τ.λ. Η εκπομπή αυτή είναι μουσική, ασχολούμαι πιο πολύ με τη μουσική, αλλά δεν ξέρω, θες να πεις τίποτα; Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Π.Σ.: Κοίταξε να δεις, δεν ήρθα προετοιμασμένος για μια τέτοια ιστορία, καλό θα είναι σε μια άλλη εκπομπή.
Δ.Δ.: Συμφωνώ, και εγώ βασικά ήρθα για να μιλήσουμε για τη μουσική σου ιστορία από τότε που ξεκίνησες μέχρι σήμερα. Εντάξει θα τα πούμε κάποια άλλη φορά αυτά, το λέω για τον φίλο που μάς πήρε τηλέφωνο και στους άλλους. Υπάρχει μια άλλη κοπέλα η οποία πήρε τηλέφωνο και ζήτησε κάποιο τραγούδι από  Μαρκόπουλο. Να πούμε πέντε πράγματα. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος που όλοι τον ξέρουμε σαν θρύλο της ελληνικής ροκ σκηνής έχει κάνει και μια συνεργασία με κάτι που είναι έξω από αυτό μουσικά. Είναι η συνεργασία σου με τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Έχεις κάνει αρκετούς δίσκους μαζί του, εγώ σε έχω δει κανά –δυο φορές και στην τηλεόραση. Έχω εδώ τη δισκογραφία σου: «Θεσσαλικός κύκλος», 1974, «Οροπέδιο», 1976, «Τολμηρή επικοινωνία», 1987, δέκα χρόνια μετά δηλαδή, υπάρχει και ο «Ηλεκτρικός Θησέας» ένα μίνι lp που περιέχει τραγούδια μέσα από την «Τολμηρή επικοινωνία» το 1987 πάλι. Θες να πεις δυο λόγια για αυτή τη συνεργασία σου;
Π.Σ.: Με τη Μεταπολίτευση η ροκ σκηνή δεν έχει πια νόημα ύπαρξης γιατί μπαίνει το πολιτικό τραγούδι με τα χίλια, το θέλει και ακροατής τότε, άκουγε τη λέξη «ελευθερία» και χειροκροτούσε τότε, φωνάζανε, πεταγόντουσαν επάνω κ.τ.λ. Οι περισσότεροι ροκ μουσικοί  της Ελλάδας φεύγουν έξω ή σιωπούν. Εγώ προκειμένου να κάνω οτιδήποτε άλλο, πήγα δούλεψα ένα χρόνο στο εργοστάσιο του πατέρα μου, είδα ότι δεν με παίρνει, ας πούμε, και συνεργάστηκα με τον Μαρκόπουλο, τον Γιάννη. 
Δ.Δ.: Αυτός ήρθε σε επαφή μαζί σου;
Π.Σ.: Ναι, μέσω του Ζέρβα, του Παύλου, του περίφημου καταστηματάρχη… 
Δ.Δ.: ….που είχε το «Κύτταρο» και τώρα έχει την ντισκοτέκ στην Πατησίων. 
Π.Σ.: Έτσι γνώρισα τον Μαρκόπουλο όπου συνεργάστηκα μαζί του και σαν τραγουδιστής αλλά και σαν ηθοποιός και γίναμε και φίλοι τότε στο δρόμο. Εντάξει, έχει πλάκα το άτομο.
Δ.Δ.: Ξέρεις, ο Μαρκόπουλος κατά καιρός έχει κάνει κάτι δηλώσεις που έχουν εξαγριώσει εμάς τους ροκ φίλους. 
Π.Σ.: Ε, ναι. Την έχει δει πολύ με τις ρίζες.
Δ.Δ.: Κάτι είχε πει κάποτε για τους Pink Floyd; Τους είχε θάψει, τι είχε κάνει;
Π.Σ.: Ναι, ότι τον κλέψανε. Λέει κάτι τρελά, έχει φοβερό χιούμορ και αυτό-ειρωνεία το άτομο.
Δ.Δ.: Εμείς είχαμε διαλέξει να βάλουμε το τραγούδι «Δεν ήρθα σαν ξένος» μέσα από το «Οροπέδιο» αλλά εν τέλει θα κάνουμε το χατίρι της ακροάτριας που ζήτησε τον «Ηλεκτρικό Θησέα» μέσα από την «Τολμηρή Επικοινωνία» του Μαρκόπουλου.
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ.: Η κοπέλα που τραγουδούσε ποια είναι, θυμάσαι;
Π.Σ.: Είναι η Φωτίου.
Δ.Δ.: Ή η Βασιλική Λαβίνα;
Π.Σ.: Όχι, είναι από τους «Νέους Επιβάτες».
Δ.Δ.: Στο δίσκο συμμετέχουν οι Χαράλαμπος Γαργανουράκης,  Άγγελος Διονυσίου, Βασιλική Λαβίνα, «Νέοι Επιβάτες», Νίκος Ανδρουλάκης, Αφοι Κονιτόπουλοι, Ρούλα Μανισάνου και ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Τι μου έλεγες για τους μουσικούς στο κομμάτι που ακούσαμε;
Π.Σ.: Οι «Απροσάρμοστοι» παίζουνε.
Δ.Δ.: Ήταν μια αρχή της γνωριμίας σας μήπως;
Π.Σ.: Όχι, όχι, το ΄87 έγινε αυτός ο δίσκος. 
Δ.Δ.: Α ναι, συγνώμη, εγώ νόμιζα πως έχουμε το «Οροπέδιο» που είναι παλαιότερο. Ας αναφερθούμε τώρα στην «Εταιρεία Καλλιτεχνών». Δίσκο δεν κάνατε έτσι;
Π.Σ.: Όχι, γιατί παίζαμε ξένα τραγούδια της δεκαετίας ΄55-΄65.
Δ.Δ.: Σας είχα δει στην «Αρχιτεκτονική» στην Πανεπιστημίου. Ξέρεις τι κάνανε τα άλλα παιδιά μετά; Έχω φέρει μαζί μου μια δουλίτσα, το «Bicycle» όπου συμμετέχουν ο Θόδωρος Παπαντίνας και ο Στύλπων Νέστωρ, μέλη της «Εταιρείας Καλλιτεχνών». Είχαμε κάνει και μια συναυλία τότε, αλλά αυτή δεν θα τη θυμάσαι. 
Π.Σ.: Τη θυμάμαι. 
Δ.Δ.: Στον κινηματογράφο «Παλλάς», «Schmetterling», «Αpocalypsis» και βέβαια «Εταιρεία Καλλιτεχνών»
Π.Σ.: Θυμάσαι την αφίσα;
Δ.Δ.: Ναι, με τις φωτιές. Θυμάσαι ότι ο ντραμίστας σας, ο Τζιμόπουλος, πήγε σπίτι του για ύπνο και ψάχνατε να τον βρείτε.
Π.Σ.: Συμβαίνουν αυτά στην Αλάσκα…(γέλια)
Δ.Δ.: Ξεκίνησαν οι «Apocalypsis», βγήκαν οι «Schmetterling» και κάποια στιγμή ήταν η ώρα να βγείτε εσείς και δεν βγαίνετε. Έχετε ανεβεί πάνω, καθόσαστε και λέμε τι έγινε…Ο ντράμερ σας είχε φύγει για το σπίτι του και κάποιος πήγε να τον φέρει με ταξί…Αμέσως μετά έρχονται οι «Απροσάρμοστοι».
Π.Σ.: Οι οποίοι υπήρχαν ήδη στα σπάργανα.
Δ.Δ.: Κάνετε σαν πρώτο δίσκο το «Εν λευκώ» που κυκλοφορεί το 1982 και νομίζω πως είναι ο καλύτερος σου δίσκος.
Π.Σ.: Ο πιο αντιπροσωπευτικός. 
Δ.Δ.: Και έχει και μια  καλή παραγωγή, καλή σε σχέση με τους υπόλοιπους. Είχα και τηλεφώνημα ακροατή πριν λίγο ο οποίος ρωτάει πώς και εσύ με την πείρα σου επιτρέπεις να κυκλοφορούν δίσκοι με μέτριες και κακές παραγωγές;
Π.Σ.: Κοίταξέ να δεις, είναι και το τι συναντάς μπροστά σου και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλεύεις. Η ηχοληψία στην Ελλάδα μέχρι το 1984 ήταν σε βρεφική ηλικία, δεν έβγαιναν παραγωγές σωστές, πολύ σπάνια, ειδικά στο ροκ.
Δ.Δ.: Να σου πω κατι; Το «Φλου» όμως είναι πολύ καλύτερο από το «Χωρίς μακιγιάζ».
Π.Σ.: Καλά, άστο αυτό, είναι απαράδεκτο.
Δ.Δ.: Τα παιδιά, οι «Απροσάρμοστοι», που ήταν καλεσμένοι πριν δυο βδομάδες εδώ στην εκπομπή, έριξαν τις ευθύνες στον Πουλικάκο. 
Π.Σ.: Εκεί έχουνε δίκιο, γιατί αυτός αποκλείστηκε τελείως και τα έκανε μονάχος. Εγώ εν τω μεταξύ έχοντας υπόψη μου ότι είναι ο Πουλικάκος τον άφησαν εν λευκώ και την πάτησα. Όχι ότι είναι κακός ο δίσκος, αλλά θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο καλός.
Δ.Δ.: Αν είχες ακούσει τον δίσκο της Αριάδνης Mackinnon-Andrew, που έχει κάνει πάλι την παραγωγή ο Πουλικάκος, θα είχες δει ότι έχει μια ίδια ηχητική κατεύθυνση, αυτά τα ξερά τύμπανα κ.τ.λ. Ας ακούσουμε τώρα το «Βιβλίο των ηρώων του τρόμου» από το «Εν λευκώ».
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ.: Βρισκόμαστε στο 1982 και θα κάνω ένα πέρασμα, θα πάω στο 1986, όχι στο 1985, όταν κυκλοφορεί αυτό το soundtrack από μια κινηματογραφική ταινία που δεν έπαιξες. Αλήθεια, θα ήταν ευκαιρία να έχεις παίξει;
Π.Σ.: Το cast ήταν ήδη φτιαγμένο τότε και ήταν και καλοί ηθοποιοί 
Δ.Δ.: «Νοκ άουτ» η ταινία, σκηνοθέτης ο Τάσσιος.
Π.Σ.: Ο οποίος είναι φίλος μου και ήρθε και με βρήκε και μου είπε «έχω δυο τραγούδια για σένα»
Δ.Δ.: Συμμετέχουν και άλλοι καλλιτέχνες. Η Μαρία Αριστοπούλου η οποία έχει πολύ καλή φωνή, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Βλάσης Μπονάτσος, ο Άγγελος Σκορδίλης και ο Γιάννης Μηλιώκας. Όλοι καταξιωμένοι εκτός από την Αριστοπούλου η οποία διαθέτει μια καταπληκτική φωνή και δεν ξέρω που έχει κολλήσει και δεν έχει καταφέρει κάτι μέχρι τώρα…
Π.Σ.: Τρακ. Όταν βλέπει μικρόφωνο παθαίνει πλάκα Την πήρα στο στούντιο να γράψει φωνητικά και δεν μπόρεσε. Και έχει φωνάρα.
Δ.Δ.: Να ακούσουμε το «Νοκ άουτ» μέσα από αυτήν την ταινία, σε μουσική του Χατζηνάσιου.
 
Ακούγεται το τραγούδι
 
Δ.Δ.: Παύλο, πριν δυο εβδομάδες που είχα εδώ τους τωρινούς συνεργάτες σου τους «Απροσάρμοστους», μιλήσαμε και λίγο για τη σχέση σας και είπαν τα παιδιά ότι είναι μια σχέση αγάπης με τα σκαμπανεβάσματά της, τα up και τα down της. Συμφωνείς;
Π.Σ.: Απόλυτα. 
Δ.Δ.: Μου έκανε εντύπωση ότι πριν δυο εβδομάδες που ήρθα στο «ΑΝ» να σας ακούσω βλέπω τον Κυριάκο να ξεβιδώνει και να τα μαζεύει…Βέβαια δεν ανησύχησα γιατί τα έξω ξαναδεί αυτά.
Π.Σ.: Είπε ένα πολύ ωραίο ο Οδυσσέας στην εκπομπή του Βαβούρα όπου πήγαμε χθες ότι «με τον Παύλο έχουμε γνωρίσει την καταστροφή και την ανάσταση». 
Δ.Δ.: Πολύ καλό! Πάντως κάποια στιγμή ανησύχησα γιατί μίλησα με όλους και μου είπαν «ναι, τα μαζεύουμε». Την άλλη όμως μέρα όλα κανονικά.
Π.Σ.: Συμβαίνουν αυτά στην Αλάσκα είπαμε…(γέλια).
Δ.Δ.: Ας ακούσουμε τώρα κάτι από το «Χωρίς μακιγιάζ» τον δίσκο που κυκλοφορήσατε πέρυσι ζωντανά μέσα από το «Μετρό» ένας αρκετά μέτριος δίσκος.
Π.Σ.: Είναι απαράδεκτος, η παραγωγή είναι απαράδεκτη. Και εγώ το έμαθα όταν βγήκε.
Δ.Δ.: Με ποιο δικαίωμα, ρε Παύλο, βγάζει κάποιος ένα δίσκο;
Π.Σ.: Εντάξει, είχα δώσει το εν λευκώ του Πάνου του Ηλιόπουλου, φίλος είναι κ.τ.λ. Μου είπε «κοίταξε να δεις σου ετοιμάζω κάτι». «Ελπίζω να είναι καλό» του λέω. Ε, όταν τ’ άκουσα ήταν αργά πια.
Δ.Δ.: Παύλο, από ό,τι καταλαβαίνω εν τέλει εμπιστεύεσαι τους πάντες
Π.Σ.: Ε, ναι, μωρέ τώρα, ροκ είναι αυτό, σηκώνει…
Δ.Δ.: Να ακούσουμε τώρα «Τω αγνώστω θεώ» μέσα από το δίσκο. Είναι εκείνο το παλαιό;
Π.Σ.:  Ναι, με άλλη όμως ενορχήστρωση, του Αλέκου Αράπη νομίζω.
 
Ακούγεται το τραγούδι και αμέσως μετά τα τραγούδια «Ροκ εν ρολ στο κρεββάτι» και «Ξέσπασμα».
 
Δ.Δ.: Κυρίες και κύριοι, φίλοι της εκπομπής, εδώ τελειώσαμε. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν για μια ολόκληρη ώρα μαζί. Μιλήσαμε για μουσική, για την ιστορία του Παύλου Σιδηρόπουλου, και είναι πραγματικά μια αξιόλογη ιστορία αυτή του Παύλου, η οποία δεν έχει τελειώσει ακόμη, συνεχίζεται. Για πόσο θα συνεχίζεται ακόμα Παύλο;
Π.Σ.: Μέχρι να με πάρουν τέσσερις από το πάλκο…
Δ.Δ.: Έχουν υπάρξει ορισμένες φορές που τα έχεις φτύσει επάνω στο πάλκο…
Π.Σ.: Βέβαια. Μια φορά προσγειώθηκα «βολ πλανέ» στα τύμπανα του Κυριάκου…
Δ.Δ.: Εγώ θα συνεχίσω να έρχομαι να σας βλέπω όπου παίζετε.
Π.Σ.: Χαρά στο κουράγιο σου…(γέλια).
Δ.Δ.: Σύντομα θα είναι πάλι κοντά μας ο Παύλος Σιδηρόπουλος μαζί με το συγκρότημα αυτή τη φορά, όταν θα κυκλοφορήσει μετά τον Ιανουάριο, ο καινούριος δίσκος για να κάνουμε μια παρουσίαση της νέα δουλειάς. Ο Δημήτρης Δημητράκας παρουσίασε την εκπομπή, ο Γιώργος Φιλέας ήταν στον ήχο και στα πικάπ, ευχαριστώ πολύ τον Παύλο.
Π.Σ.: Και εγώ ευχαριστώ Δημήτρη.
Δ.Δ.: Χαιρετώ τους ακροατές της εκπομπής. Γεια και χαρά.