τα τέλη της δεκαετίας του ’50 ο Νίκος Ξυλούρης ήταν ήδη γνωστός στην Κρήτη για τη δεξιοτεχνία του στη λύρα και την ιδιαίτερη φωνή του. Από το 1953 είχε εγκαταλείψει το χωριό του τα Ανώγεια και εμφανιζόταν σε νυχτερινό κέντρο του Ηρακλείου, όπου γνώριζε μεγάλη επιτυχία. ‘Έχοντας αποκτήσει εμπειρία στο χώρο της μουσικής, ο Ξυλούρης μαζί με τον στενό του συνεργάτη Ζαχαρία Φασουλά αποφασίζουν να αναζητήσουν την τύχη τους στην Αθήνα και να ηχογραφήσουν τον πρώτο τους δίσκο. Ο «αρχάγγελος» της Κρήτης, άγνωστος τότε στην πρωτεύουσα, χτύπησε την πόρτα της εταιρίας Odeon, που μαζί με την Columbia, κυριαρχούσαν στη δισκογραφία...  

Οι υπεύθυνοι της εταιρίας ακολούθησαν την τυπική διαδικασία και ζήτησαν από τους κρητικούς μουσικούς να περάσουν από ακρόαση. Η απάντηση όμως, όπως ανέφερε στη «Μηχανή του Χρόνου» ο αδελφός του Νίκου Ξυλούρη, Γιάννης, ήταν αρνητική. Η εταιρία απέρριψε την πρόταση, επειδή έκρινε ότι η κρητική μουσική δεν ήταν εμπορική. Ο ίδιος ο Ζαχαρίας Φασουλάς σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ανωγή» ανέφερε: «Μας λένε δεν έχει τώρα η εταιρεία για να βγάλετε δίσκο μόνο θα ξαναρθείτε άλλη φορά»... 

 

Η παρέμβαση του Παύλου Βαρδινογιάννη

Ο Νίκος Ξυλούρης ήταν τότε μόλις 22 ετών και τα οικονομικά του αρκετά στριμωγμένα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα, φιλοξενούνταν στο σπίτι του βουλευτή Παύλου Βαρδινογιάννη με τον οποίο είχαν φιλικές σχέσεις. Όταν ο βουλευτής, που ήταν Κρητικός και αγαπούσε τη μουσική της πατρίδας του, πληροφορήθηκε την απόρριψη του Ξυλούρη από τη δισκογραφική εταιρία, έσπευσε να βοηθήσει. Επισκέφθηκε τα γραφεία της εταιρίας για να δώσει προσωπικές εγγυήσεις για την επιτυχία του δίσκου. Ο φίλος και κουμπάρος του Νίκου Ξυλούρη, Στέλιος Παπαδογιάννης, είπε στη «Μηχανή του Χρόνου» πως ο Βαρδινογιάννης υποσχέθηκε στους εκπροσώπους της Odeon να καλύψει τα έξοδα της παραγωγής του δίσκου, σε περίπτωση που δεν θα έκανε πωλήσεις. Πρακτικά αυτό σήμαινε ότι η εταιρεία δεν θα έχανε ούτε δραχμή. Δεν έχασε όμως ούτε ο Βαρδινογιάννης.

 

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1958 και οι υψηλές πωλήσεις δικαίωσαν τόσο τον ίδιο τον Ξυλούρη, όσο και τον Παύλο Βαρδινογιάνn 

 

Διαβάστε όλο το άρθρο στη Μηχανή του Χρόνου εδώ