dimitrislagios2Ο τελευταίος κύκλος τραγουδιών που έγραφε ο Δημήτρης Λάγιος κυκλοφόρησε μετά τον πρόωρο θάνατό του και έπειτα από επιμονή του Γιώργου Νταλάρα, με τον τίτλο Ερωτική Πρόβα. Στο δίσκο συμμετείχαν εκτός από τον Γιώργο Νταλάρα, η Σαβίνα Γιαννάτου και ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, ενώ την ορχήστρα αποτελούσαν σπουδαίοι μουσικοί, μεταξύ των οποίων ο Γιάννης Σπάθας, ο Νίκος Αντύπας, ο Νίκος Τουλιάτος, κ.α.

Ο Δημήτρης Λάγιος σπάνια έγραφε δικούς του στίχους στα τραγούδια του. Προτιμούσε πάντα να μελοποιεί κείμενα ποιητών όπως ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Κώστας Καρυωτάκης, καθώς και σπουδαίων στιχουργών όπως ο Μιχάλης Μπουρμπούλης και ο Φώντας Λάδης. Από τις λίγες φορές που καταπιάστηκε με δικούς του στίχους ήταν το 1987, όταν έγραψε την Ερωτική Πρόβα στο Θάνατο και σκόπευε να τους εκδώσει σε ένα βιβλίο με αυτό τον τίτergo_tou_gianni_psixopaidi-togrammapoudeneftaseλο, μαζί με 14 έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη.
Αργότερα, το 1991, εκδόθηκε ο δίσκος με 10 από αυτά τα τραγούδια, έχοντας για εξώφυλλο έναν από αυτούς τους πίνακες. Πέρασαν περίπου πέντε χρόνια από το θάνατό του και η επιθυμία του Λάγιου έγινε πραγματικότητα. Το 1996 οι Εκδόσεις Καστανιώτη εκδίδουν την Ερωτική Πρόβα στο Θάνατο, που περιλαμβάνει όλους τους στίχους που επιθυμούσε να εκδώσει ο Δημήτρης Λάγιος, μαζί με τους πίνακες του Γιάννη Ψυχοπαίδη από την εργασία του με τίτλο «Το γράμμα που δεν έφτασε…». Από εκείνη την πολύτιμη (από κάθε άποψη) έκδοση, αντιγράφουμε 4 τραγούδια που ποτέ δεν συμπεριλήφθηκαν στο δίσκο και παραμένουν μέχρι και σήμερα ανέκδοτα.

 

ΜΕ ΣΦΡΑΓΙΣΑΝ
Με σφράγισαν σε μια μποτίλια
στο ράφι κάποιου φαρμακείου
για να μη βλέπω τα σπασμένα
της λεωφόρου τα γνωστά

erwtiki_prova-coverbookmpΒουλιάζω στο γυαλί και βλέπω
να μ’ αποχαιρετάς θλιμμένα
Οι κόρες των ματιών σου σπίθες
που μου ραγίζουν την καρδιά

Μα ο σφυγμός μου ανεβαίνει
παρέα μ’ ένα ουρλιαχτό
Από παντού χιλιάδες λάθη
σκουριά και τρέλα κουβαλώ

Με δίπλωσαν μελετημένα
πάνω στον πάγκο του χασάπη
σ’ ένα χαρτί χοντρό και γρέζο
για το ψυγείο με τα σφαχτά

Θέλω να τρέξω προς το πλήθος
για να σε βρω, να σε φροντίσω
μ’ ακολουθώ λάθος πορεία
που με οδηγεί πολύ μακριά

ΘΥΣΙΑ ΙΙ
Μας γελάσανε χωρίς ντροπή
στο πρόσωπό μας οι γραμμές
σεντόνι γκρι
Σαράβαλο, φίλε, τα γόνατά μας

Μας βουλιάξανε με ηδονή
δεν μπαρκάρουμε άλλο
με βροχή
Αναγκαία, φίλε, η μοναξιά μας

Ήχος αλλιώτικος στη σιωπή
για τη θυσία βαδίζει
η πομπή
Γυμνωμένοι αμμόλοφοι τα φτερά μας

ΦΥΛΑΞΕ Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΣ
Φύλαξε ό,τι αγαπάς
σ’ ένα κλειστό κοχύλι
θα σε πληγώσουν γύρω σου
ξένοι, δικοί και φίλοι

Γιατί όλα είναι χθεσινά
η επίσκεψη τελειώνει
το αύριο έγινε σήμερα
μια μεθυσμένη πόρνη


Δεν μπορείς, μου λες, ν’ ανέβεις στο εξπρές
κάτω απ’ τη βροχή σού χτυπάνε λες
οι συναγερμοί, χίλιες δυο σκιές
Κάτω απ’ τη βροχή με αποσκευές
χωρίς ενοχή δίπλα στις γραμμές
δεν μπορείς, μου λες, ν’ ανεβείς στο εξπρές

Φύλαξε ό,τι αγαπάς
μην το πεις στη σκιά σου
ζεις μόνος σε λαβύρινθο
κι αν αγαπάς φυλάξου

Γιατί είναι κάποιοι άνθρωποι
που η έχθρα τούς κυκλώνει
και να σε παίξουνε ζητούν
σε βρώμικη οθόνη

ΠΕΘΑΙΝΩ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗerwtiki_prova-covermp

Πεθαίνω από αγάπη
στου κρεβατιού την άκρη
το είδωλό μου ξένο
μισότρελος πεθαίνω

Ευθεία είναι μια πύλη
ανάμεσα στα μάτια
σε πάει σ’ άλλες χώρες
και σ’ ανοιχτά δωμάτια

Αγάπη τυφλή
θανάτου φιλί
αρχίζω χορό
πεθαίνω και ζω

Το ρεύμα χτυπά
μαγνήτης φωτιά
με καίει κρυφά
στα είκοσι εφτά

Κι εσύ δε μιλάς
με τρόπο κοιτάς
στην πύλη γραμμή
να μπεις μια στιγμή

Ευθεία τραβάς
μακραίνεις και πας
φευγάτη απ’ τη γη
με πόθο βαθύ