ssionion-coverTo 1982 δυο φίλοι ερασιτέχνες μουσικοί από το Ναύπλιο αρχίζουν να μελοποιούν ποιήματα του Νίκου Καββαδία. Πρόκειται για τους «Ξέμπαρκους»  Ηλία Αριώτη και Νότη Χασάπη, που μαζί με την βοήθεια της Δήμητρας Γαλάνη τον Οκτώβριο του 1986 κυκλοφόρησαν την αξεπέραστη μέχρι σήμερα δική τους προσέγγιση πάνω στην ποίηση του Νίκου Καββαδία, τον δίσκο «S/S Ionion 1934» (Minos-EMI). Η αφορμή για το παρακάτω ντοκουμέντο η συμπλήρωση 25 χρόνων από την κυκλοφορία του δίσκου.

Με λιτές και… μελαγχολικές ενορχηστρώσεις κράτησαν χαμηλούς τόνους αφήνοντας να αναδυθεί ο λόγος του ποιητή... Το ένθετο σημείωμά του δίσκου που υπογράφει η Δήμητρα Γαλάνη είναι χαρακτηριστικό: «Αυτά τα παιδιά δεν παίξαν τους  “συνθέτες” εις βάρος της ποίησης. Πήραν δύο κιθάρες και με τις “ακατέργαστες” – αν μπορώ να πω – φωνές τους απάγγειλαν μελωδικά τα ποιήματα του Καββαδία. Έτσι, σαν ν’ ακούς δύο φωνές μέσα από την κουκέτα ενός φορτηγού στ’ ανοιχτά κάποιας μεγάλης θάλασσας».
Η φιλική συμμετοχή της Δήμητρας Γαλάνη στον δίσκο με την ερμηνεία της στο “Γράμμα ενός αρρώστου” ώθησε την αδερφή του ποιητή, Τζένια Καββαδία να γράψει μία μια επιστολή «Για τη Δήμητρα Γαλάνη» με τις εντυπώσεις της:
«Είναι μια αξεπέραστη, μοναδική ερμηνεία, από αυτή τη βαθιά, κρυστάλλινη, ευαίσθητη φωνή σας. Μου δώσατε πολλή χαρά και πολλή συγκίνηση. Σας εύχομαι κάθε καλό, να ’στε γερή, χαρούμενη και ήρεμη. Τη λέξη ευτυχία δεν τη συνηθίζω. Αυτό που ο κόσμος λέει ευτυχία, δεν το θεωρώ απαραίτητο. Αν θελήσετε κάποτε να με βρείτε, θα σας περιμένω με πολλή χαρά. Αφήστε με να σας φιλήσω στοργικά και για λογαριασμό του… Καββαδία» (Από το βιβλίο Δήμητρα Γαλάνη - Άνω Τελεία -Εκδόσεις «Φίλιππος Νάκας» 1992)

  

ilias_ariotisΤο 1986 οι «Ξέμπαρκοι» δίνουν την μοναδική τους τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή του Δημήτρη Λέκκα  «Νέα πρόσωπα» της ΕΡΤ με φόντο το Ναύπλιο.
Η.Α. :
Γνωριστήκαμε με τον φίλο μου τον Νότη το 1978. Τότε εγώ πήγα στο μαγαζί, γιατί ο Νότης είχε ένα μαγαζί στο Ναύπλιο... μία μπουάτ και αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε σιγά σιγά. Το 1982 αρχίσαμε να μελοποιούμε τα ποιήματα του Καββαδία. Τον γνωρίσαμε σε ένα βιβλιοπωλείο του Ναυπλίου, μας άρεσε και αρχίσαμε να μελοποιούμε τα ποιήματά του.

 

Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή σου και την ευαισθησία σου το γεγονός ότι ζεις σε μία από τις ωραιότερες πόλεις της Ελλάδας;
Η.Α. :
Ναι, πιστεύω ότι το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη ενός ανθρώπου. Έτσι και σε μένα έπαιξε κάποιο ρόλο στην ευαισθησία μου το ότι έζησα και μεγάλωσα εδώ. Με λίγα λόγια απ΄οτι έχεις δει, μπορείς να κάνεις μια βόλτα στο Ναύπλιο σ΄ένα σοκάκι να δακρύσεις, να αισθανθείς πολλά πράγματα. Να παίξεις μουσική.. να ζωγραφίσεις.. εγώ έπαιξα μουσική.
Ν.Χ. :
Πράγματι το Ναύπλιο είναι μία απ΄τις καλλίτερες πόλεις της Ελλάδας αλλά εγώ νομίζω αν ήμουν και αλλού πάλι θα ασχολιόμουνα μ΄αυτή τη δουλειά... δηλαδή θα ΄παιζα μουσική, γιατί μ΄αρέσει.

 

notis_xasapisΤώρα νομίζω ότι δε δουλεύεις πια σε μαγαζί.. με τι ασχολείσαι;
Ν. Χ. :
Πρόκειται να δουλέψω σε μαγαζί σε λίγο καιρό, αλλά τώρα ασχολούμαι με το τσαγκάρικο.. είμαι τσαγκάρης εγώ τώρα.. παλιά δηλαδή ήμουνα τσαγκάρης και τώρα ξαναβρήκα το επάγγελμα αυτό μέχρι να βρω μια νυχτερινή δουλειά, την οποία ήδη την έχω ας πούμε.. 

Νότη πως αισθάνεσαι τώρα που τραγουδάς μέσα στον χώρο;
Ν. Χ. :
Εγώ αγαπώ πάρα πολύ τα τραγούδια μας  βέβαια, κι εκεί μέσα στο τσαγκάρικο έρχονται φίλοι μου και τα παίζουμε τα τραγούδια... σε ταβέρνες τα λέμε.. στις παρέες τα λέμε.. τους αρέσει, αισθάνομαι όμορφα κι εγώ. 

Ηλία για πες μου, γιατί διαλέξατε να λέγεστε "Ξέμπαρκοι" ;
Η.Α.:
Είναι πολύ ωραία λέξη.. πιστεύω γενικά η επαρχία είναι απομονωμένη καλλιτεχνικά σε σχέση με τα αστικά κέντρα. Όταν μου την πρότεινε ο φίλος μου ο Νότης μου άρεσε πάρα πολύ, και τελικά έμεινα.

* Δείτε το απόσπασμα της συνέντευξης και παρακάτω το Ένα καράβι πέρασε σε ποίηση Μυρτιώτισσας

Οι «Ξέμπαρκοι» μετά τον δίσκο αυτό δεν είχαν συνέχεια στη δισκογραφία. Φέτος ο Ηλίας Αριώτης, 25 χρόνια μετά τον δίσκο «S/S Ionion 1934» ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει έναν νέο δίσκο με δικές του συνθέσεις, ενορχηστρώσεις και ερμηνείες πάνω σε ποίηση Νίκου Καββαδία, Μυρτιώτισσας, Μιχάλη Γκανά, Γιάννη Τσατσόπουλου, Ανδρέα Τσιάκου.

Ένα καράβι πέρασε - ποίηση: Μυρτιώτισσα