Αποφράδα ημέρα για την ελληνική μουσική αποδείχτηκε η 7η Φεβρουαρίου 2017. Για τον Λουκιανό έχετε μάθει ήδη και έχετε πληροφορηθεί αρκετά… Μέρες που περνούν, που δεν θα ξαναρθούν  - ναι, ναι ξέρω για νύχτες μιλούσε. Οι νύχτες όμως τότε γινόντουσαν εύκολα μέρες, όμορφες μέρες. Και δεν είναι μόνο η νοσταλγία …

 

Εκείνο που δεν έχετε ίσως πληροφορηθεί είναι ότι λίγες ώρες μετά την αναχώρηση του Λουκιανού, τον ακολούθησε ο Βασίλης Τενίδης. Φίλος κι αυτός από τα παλιά, πραγματικά πολυπράγμων,  που υπηρέτησε πανάξια το ελληνικό τραγούδι και την ελληνική μουσική. Υπήρξε εξαιρετικός κλασικός κιθαριστής, χαρισματικός τραγουδοποιός και δόκιμος μουσουργός. Στη Λάρισα γεννήθηκε και εκεί σπούδασε κλασική κιθάρα με τον Κώστα Κεφαλόπουλο. Στην Αθήνα εγκαταστάθηκε για σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αργότερα σπούδασε ανώτερα θεωρητικά με τον Γιάννη Α. Παπαϊωάννου. Στη δεκαετία του 1960-1970 εντάχθηκε στο «κίνημα» του Νέου Κύματος συνθέτοντας ικανό αριθμό όμορφων τραγουδιών – μνημονεύονται ενδεικτικά τα «Τ’ όμορφο νησί» και «Μια φλόγα ήσουν» (τα δισκογράφησε ο Γιώργος Ζωγράφος) και τα «Ο Καπετάν-Γρηγόρης» και «Ποια γωνιά» (τα δισκογράφησε ο Μιχάλης Βιολάρης).

 

Συνέθεσε έργα τα οποία εκτείνονται σε ένα ευρύτατο φάσμα της μουσικής: συμφωνικά, μουσικής δωματίου, χορωδιακά,  για συγκροτήματα τζαζ, για μια ή δυο κλασικές κιθάρες, αλλά και για πιάνο, κινηματογραφική μουσική (Βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1973). Έγινε ευρύτερα γνωστός για τη σκηνική μουσική την οποία συνέθεσε για διακόσια  περίπου θεατρικά έργα κάθε είδους – αρχαίο δράμα, κλασικό και σύγχρονο θέατρο – συνεργαζόμενος με μεγάλους θεατρικούς οργανισμούς της χώρας, όπως το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης, το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, για σημαντικές παραστάσεις στην Ελλάδα (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου) και στο εξωτερικό. Διακρίθηκε ιδιαιτέρως και ως ενορχηστρωτής έργων άλλων συνθετών, από τον Μάντζαρο και πολλούς ακόμη Επτανήσιους, και τον Χατζηαποστόλου, έως τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι. Στην πλέον πρόσφατη σχετική ενασχόλησή του, επεξεργάστηκε-ενορχήστρωσε μουσικές του Κώστα Γιαννίδη-Γιάννη Κωνσταντινίδη* για την παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής  Το μικρόβιο του έρωτα (περίοδος 2009/2010, πρεμιέρα 12 Δεκεμβρίου 2009).

 

Στο διάστημα 1975-1981 υπήρξε συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι στο Γ’ Πρόγραμμα. Το 1981 διορίστηκε στην ΕΡΤ, όπου το 1986 ορίστηκε Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής και αργότερα επικεφαλής του τμήματος εκδόσεων και Αρχιμουσικός στα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ. Δίδαξε σε Σχολές, σε Σεμινάρια σε ΙΕΚ ενώ πραγματοποίησε πολυάριθμες διαλέξεις-ομιλίες και συμμετείχε σε Συνέδρια, Συμπόσια και δημόσιες συζητήσεις για τη μουσική. Συνεργάστηκε με το κρατικό ραδιόφωνο και την κρατική τηλεόραση πραγματοποιώντας εκατοντάδες εκπομπές μουσικού ενδιαφέροντος – ενδεικτικά αναφέρονται η ραδιοφωνική εκπομπή Γνωριμία με τη Μουσική (για μια πενταετία γνώριζε στους ακροατές, με εκλαϊκευμένο τρόπο, πολλά από τα μουσικά «μυστικά») καθώς και η τηλεοπτική Τα Όργανα της Ορχήστρας.

 

Τραγούδια και μουσικά έργα του έχουν δισκογραφηθεί κατά καιρούς, ενώ ο ίδιος συμμετείχε ως κιθαριστής σε πολλές σημαντικές δικογραφικές εκδόσεις, με σημαντικότερη όλων βεβαίως τον Μεγάλο Ερωτικό του Μάνου Χατζιδάκι.

 

Όσοι τον γνώρισαν θα τον θυμούνται πάντοτε για την καλοσύνη, τη σεμνότητα και την ευγένειά του.

Φίλε Βασίλη καλοτάξιδος ας είσαι. Θα βρεις πολλούς και καλούς φίλους εκεί που πας. Εμάς, όμως, θα μας λείψεις. Θα μας λείψεις πολύ …

[Βασίλης Τενίδης: Λάρισα 11.11.1936 – Αθήνα 07.02.2017]

 

 

* Τα θλιβερά μαντάτα της δεύτερης απώλειας συνειρμικά έφεραν στον νου μιαν άλλη αποφράδα μέρα για την ελληνική μουσική σαν τη σημερινή: τη 18η Ιανουαρίου 1984. Το άγγελμα του θανάτου, το βράδυ της προηγουμένης, του σπουδαίου Γιάννη Κωνσταντινίδη, αποδυναμώθηκε από το άγγελμα του θανάτου του μεγάλου Βασίλη Τσιτσάνη!