theguitar-miloskΟ Μίλος Καράνταλιτς (Miloš Karadaglić) είναι ένας νέος φέρελπις κλασικός κιθαριστής. Γεννήθηκε στο Μαυροβούνιο το 1983. Άρχισε να μελετά κιθάρα στα οκτώ του χρόνια και προόδευσε τόσο, ώστε στα δεκαέξι του τον δέχτηκε, ως υπότροφο, η περίφημη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής (Royal Academy of Music – RAM) του Λονδίνου. Εγκαταστάθηκε στη βρετανική πρωτεύουσα και συνέχισε να προοδεύει κερδίζοντας αρκετά βραβεία (σημαντικότερο θεωρούμε το Βραβείο Τζούλιαν Μπρημ – Julian Bream). Έχτισε αργά και μεθοδικά το καλλιτεχνικό του προφίλ, πραγματοποιώντας ρεσιτάλ και συμμετέχοντας σε συναυλίες. Η εξέλιξή του υπέπεσε στην αντίληψη των παραγόντων της ιστορικής και κραταιάς δισκογραφικής εταιρείας λόγιας μουσικής Deutsche Grammophon (DG), η οποία του πρότεινε αποκλειστικό συμβόλαιο ηχογραφήσεων. Δέχτηκε, προφανώς μετά χαράς, και το υπέγραψε τον Ιούλιο του 2010. Ετοίμασε το πρώτο CD του, το οποίο εκδόθηκε με όνομα MILOŠ – THE GUITAR στην Αγγλία τον Απρίλιο – είναι ήδη το πλέον ευπώλητο, εκεί. Ακολούθησαν και ακολουθούν οι εκδόσεις του, στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τα άλλα τα μέρη του κόσμου, με διαφορετικό, όμως, όνομα, ανεξήγητο το γιατί, MILOŠ – MEDITERRANEO.

 

caradaglic-Η μουσική με την οποία δομήθηκε το πρόγραμμα ακρόασης είναι όμορφη έως και σαγηνευτική, μεσογειακών ηχορυθμών, και αρκούντως ηχογραφημένη – τίποτα το καινούριο, το πρωτότυπο. από άποψη ρεπερτορίου, δηλαδή, εκτός ίσως από τον Ισπανικό Χορό αρ. 2 «Οριεντάλ» του Γρανάδος, που σχεδόν πάντα ερμηνεύεται και ηχογραφείται σε διασκευές για δυο κιθάρες, ενώ εδώ ερμηνεύεται από μία. Οι επιλογές φέρνουν στο νου το σπουδαίο Τζον Γουίλιαμς (John Williams). Όπως και ο τρόπος ερμηνείας. Οι ερμηνείες έχουν καθάριο ήχο – παίζει και αυτός με μια εξαιρετική κιθάρα κατασκευασμένη από τον Greg Smallman - και αποκαλύπτουν κατακτημένη τεχνική. Για μας ξεχωριστό ενδιαφέρον, από τα έργα που ερμηνεύει σε αυτή την παρθενική επίσημη δισκογραφική του κατάθεση, ο κιθαριστής, έχουν οι δυο Επιτάφιοι («Αρ. 3 Μέρα Μαγιού» και «Αρ. 4 Βασίλεψες αστέρι μου») του Μίκη Θεοδωράκη, βεβαίως, οι οποίοι ανιχνεύονται σε διάφορες ηχογραφημένες ερμηνείες από κλασική κιθάρα, αρχής γενομένης από εκείνες του Τζον Γουίλιαμς, που πρωτακούστηκαν το 1971. Ως εδώ όλα καλά και τίποτα το παράξενο ή ασυνήθιστο. Να, όμως, που σε τρία διαφορετικά έντυπα, εντοπίσαμε σχόλια σχετικά με την έκδοση, τον κιθαριστή και την Ελλάδα, που διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους και δημιουργούν ιδιαίτερο προβληματισμό. Ιδού λοιπόν:

1. Σε ολοσέλιδο αφιέρωμα στον κιθαριστή το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (Κυριακή, 8 Μαΐου 2011, τμήμα Β2, σελ. 7) και υπογράφεται από την Ίσμα Μ. Τουλάτου, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο Μίλος Καράνταλιτς λέει ότι στο μέλλον θέλει να εμβαθύνει στην ελληνική μουσική.
Την Ελλάδα πάντως τη γνωρίζει ήδη αρκετά καλά, αφού την έχει επισκεφτεί επανειλημμένως. Μιλάει με ενθουσιασμό για τα ταξίδια του στη Μύκονο και στην Κέρκυρα και θεωρεί την ελληνική κουζίνα ως τη νοστιμότερη του κόσμου. “Καλοκαίρι, θάλασσα και ταβέρνα με φρέσκο ψάρι αντιπροσωπεύουν για μένα την εικόνα του Παραδείσου” λέει».

karadaglic-bbc mm2. Στην κριτική του CD που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο αγγλικό περιοδικό BBC MUSIC (τεύχος Μαΐου 2011, σελ. 88) την οποία υπογράφει ο Robert Maycock, αναφέρεται ότι «Μολονότι ισχυρίζεται (σ.σ. ο Μίλος) ότι δεν συμπαθεί ιδιαιτέρως την Ελλάδα, εν τούτοις βρήκε την απόλυτη μελαγχολία στην καρδιά του Επιταφίου του Μίκη Θεοδωράκη».

3. Στο βιβλιάριο (το booklet, για να μην ξεχνάμε τα … ελληνικά μας), το οποίο συνοδεύει τη δισκογραφική έκδοση, σε κείμενο το οποίο υπογράφει ο Michael Church αναφέρεται: «Ο Μίλος δεν έχει ιδιαίτερους δεσμούς με την Ελλάδα, “όταν όμως άκουσα το «Μέρα Μαγιού», άρχισα να κλαίω. Αναφέρεται σε πολιτικές ταραχές και την απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου. Πριν λίγα χρόνια ο θείος μου έχασε τον μονάκριβο γιο του και θέλησα να του αφιερώσω αυτή τη μουσική. Όταν ερμηνεύω αυτό το τραγούδι, πάντα γίνομαι πολύ συναισθηματικός. Αντανακλά δύσκολα χρόνια, και αυτό επίσης είναι ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου”».

karadaglic-cdbooklet

 

 

 

 

Όποιος καταλάβει τι συμβαίνει ας μας ενημερώσει για να ξέρουμε και εμείς. Το σίγουρο είναι ότι κάποιος μας κοροϊδεύει. Ναι, αλλά ποιος; Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά να ξέρουμε αν πρέπει να αγαπήσουμε τον Μίλος ή να τον… μισήσουμε!!!