Δεν γνωρίζω αν οι υπεύθυνοι της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ εμπνεύσθηκαν ένα από τα συνθήματα της, το Θέλω το μέλλον τώρα!, από ένα – μη ελληνικό σημειωτέον – τραγούδι. Θα μπορούσε όμως πολύ ωραία να έχει συμβεί και όχι μόνο δεν θα ήταν παράξενο, αλλά αντίθετα θα το θεωρούσα μία λίαν ταιριαστή, ίσως ακόμα και... ιδιοφυή επιλογή!

 

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Ανάμεσα στην πρώτη περίοδο του γκρουπ του οποίου ήταν ο αδιαφιλονίκητος «εγκέφαλος» και ηγέτης, των Van Ser Graaf Generator και την τελική φάση τους – χωρίς πια το Generator στο όνομα τους – ο σημαντικότατος Βρετανός δημιουργός Peter Hammill ξεκίνησε την προσωπική διαδρομή του την οποία στη συνέχεια θα ακολουθούσε από το 1978 (χρονολογία της «επίσημης» διάλυσης των VDG) μέχρι τις ημέρες μας.

 

Την άνοιξη επίσης του ’78 κυκλοφόρησε ένα από τα γνωστότερα προσωπικά του album. Οπως έλεγε και ο τίτλος του εναρκτήριου τραγουδιού (Pushing Thirty) στα τέλη του ’78 ο Hammill θα έκλεινε τα τριάντα και ίσως το ότι πλησίαζε αυτή την ηλικία – ορόσημο για κάθε άνθρωπο να ήταν ένας από τους λόγους που τον έκαναν να δώσει έναν από τους ωριμότερους και πλέον ενδιαφέροντες δίσκους του. Ανάμεσα στα άλλα το The Future Now περιλάμβανε και το ομότιτλο τραγούδι, που φυσικά το σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σχεδόν ακριβή μετάφραση του τίτλου του.

Το The Future Now όχι μόνον είναι κατά τεκμήριο ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Peter Hammill, αλλά αποδείχθηκε και ένα από τα πιο διαχρονικά. Θα τολμούσα μάλιστα να πω ότι ειδικά στη συγκεκριμένη συγκυρία – τριάντα επτά ολόκληρα χρόνια από τότε που το κυκλοφόρησε ο εξηνταεξάχρονος πλέον δημιουργός του – ήταν και είναι για την Ελλάδα των Μνημονίων, της διάχυτης κοινωνικής ανομίας και της γενικευμένης σχεδόν δυστυχίας η οποία ελπίζουμε να αλλάξει ακόμα πιο επίκαιρο από όσο ήταν για την Αγγλία του τέλους της δεκαετίας του ’70, όταν η ΕΕ ήταν ακόμα μια χαλαρή εμπορική ένωση κρατών με το όνομα ΕΟΚ και οι πάσης φύσεως «αγορές» δεν είχαν αρχίσει να ξεχύνονται για να ρουφήξουν το αίμα ολόκληρων λαών. Και προς απόδειξη του ισχυρισμού μου δεν έχω παρά να παραθέσω μεταφρασμένους τους στίχους του...

 

 

 

Εδώ είμαστε λοιπόν, στατικοί στο δεύτερο μισό
Του εικοστού αιώνα
Αλλά θα μπορούσε πολύ ωραία να είναι και ο Μεσαίωνας
Πρέπει να γίνουν μερικές αλλαγές
Αλλά το πως θα έρθουν με προβληματίζει
Θέλω το μέλλον τώρα
Θέλω να το κρατήσω στα χέρια μου
Ολοι οι άνθρωποι ίσοι και όχι λυγισμένοι
Θέλω τη Γη Της Επαγγελίας
Αλλά δεν φαίνεται κοντινή
Και η εποχή του Μωυσή έχει παρέλθει
Οι πλάκες του νόμου είναι πια μια διαφημιστική ταμπέλα
Ο πολιτισμός μας ήρθε για να μείνει
Και το λες αυτό πρόοδο;
Θα αστειεύεσαι!
Εγώ ψάχνω μια οποιαδήποτε ελπίδα
Θέλω το μέλλον τώρα
Θέλω να το δω στην οθόνη
Θέλω να σπάσω τους φραγμούς
Που κάνουν την ζωή μας τόσο σκληρή
Ω, τυφλός, τυφλωμένος, τυφλό μίσος
Για τη φυλή, το φύλο, τη θρησκεία, το χρώμα, το έθνος και τις ηθικές αξίες
Αυτά φωνάζουν μέσα από τις σελίδες οτιδήποτε διαβάζω
Απλά φέρνετε την καταπίεση και τα βασανιστήρια
Το απαρτχάιντ, την διαφθορά και τις ασθένειες
Απλά βιάζετε τον πλανήτη
Και παίζετε την κωμωδία των διεθνών δικαιωμάτων στη Χάγη
Ω, κάποτε, στη νέα χιλιετία!
Αλλά πόσο μακρινό είναι αυτό το κάποτε;
Θέλω το μέλλον τώρα
Είμαι νέος και είναι δικαίωμα μου
Θέλω έναν λόγο για να είμαι υπερήφανος
Θέλω το μέλλον τώρα
Θέλω να το δω στην οθόνη
Θέλω να σπάσω τους φραγμούς
Να κάνω την ζωή να αξίζει περισσότερο από τα όνειρα...