Αμέσως μετά την επεισοδιακή πρώτη συνεδρία του «Financing creativity» στο Μέγαρο Μουσικής –όπου ύστερα από τα επίμονα γέλια καλλιτεχνών ο Υπουργός Πολιτισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος αποχώρησε (περισσότερα εδώ) – η επίτροπος Ανδρούλλα Βασιλείου μίλησε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία για το επεισόδιο αυτό αλλά και για το πρόγραμμα. 

Ο δημοσιογράφος λοιπόν ρωτάει την επίτροπο:

Πρακτικά, δώστε μου ένα παράδειγμα για το πώς θα βοηθηθεί λ.χ. ένας Έλληνας καλλιτέχνης από το νέο πρόγραμμα «Creative Europe».
«Μεταξύ άλλων, θα εξασφαλίζεται δανειοδότηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που απασχολούνται στον πολιτισμό -ακόμα και για τους ίδιους τους δημιουργούς. Αυτό θα ξεκινήσει το 2016. Για παράδειγμα: έχει ανάγκη ένας ζωγράφος από εξοπλισμό για το ατελιέ του; Θα μπορεί να πάει σε μια τράπεζα και να πάρει δάνειο με εγγύηση της Ε.Ε. Το ίδιο ισχύει για έναν κινηματογραφιστή. Εξάλλου, από το σινεμά ξεκίνησε πιλοτικά όλο αυτό».

Και ακολούθησε η εύλογη ερώτηση…

Με τι κριτήριο θα δίνει λεφτά η τράπεζα στον Χ και όχι στον Ψ καλλιτέχνη;
«Το κριτήριο δεν το θέτουμε εμείς. Αλλά η ίδια η τράπεζα».

 

Δυστυχώς, αυτό που φαίνεται είναι ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα που αφορά στη χρηματοδότηση της παραγωγής και διάδοσης του Πολιτισμού είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα και τις ανάγκες του πολιτισμού, τουλάχιστον για τη χώρα μας και τον τρόπο με τον οποίο αυτός δημιουργείται και διαδίδεται. Είναι ένα καθαρά οικονομικοτεχνικό μοντέλο από το οποίο ο πολιτισμός εξ’ ορισμού κρατάει τις αποστάσεις του. 


Με ποιο κριτήριο οι τράπεζες θα κρίνουν για το ποιος είναι πιο ικανός ή πιο σημαντικός καλλιτέχνης για να πάρει χρηματοδότηση από το πρόγραμμα; Αφού το κριτήριο θα το θέτει η τράπεζα και προφανώς θα είναι καθαρά οικονομικό… Δηλαδή, θα δίνει λεφτά σε αυτόν που θα βλέπει ότι μπορεί να τα δώσει πίσω. Δηλαδή κάτι που μπορεί να κάνει έτσι κι αλλιώς χωρίς το πλαίσιο ενός «σπουδαίου και τρανού» προγράμματος για τον πολιτισμό.

 

Θα κάνουν σεμινάρια, λέει, να επιμορφώσουν τις τράπεζες για αυτόν τον σκοπό… Τώρα μάλιστα! Μήπως θα περνάνε οι καλλιτέχνες και από οντισιόν και «Τραπεζική ακρόαση»; Φαντάσου την Πειραιώς να τσακώνεται με την Εθνική για το ποια θα ακούσει πρώτη τον καινούριο δίσκο του Παντελή Παντελίδη για να δει αν αξίζει να τον εντάξει στο πρόγραμμα για χρηματοδότηση του νέου του έργου. Ή σκέψου ένα ζωγράφο, ή έναν λογοτέχνη που θέλει να βγάλει το βιβλίο του να πρέπει να πείσει την τράπεζα ότι αυτό θα του φέρει κάποια κέρδη ώστε να μπορεί να αποπληρώσει το δάνειο που θα έχει πάρει με ευνοϊκούς όρους και με εγγύηση της Ε.Ε. Πολιτισμένα πράγματα δηλαδή. Όχι με τους κακούς δανειοληπτικούς όρους που έχει ο καθένας.

 

Πάντως, και στη χρηματοδότηση της Τέχνης γενικά το τοπίο αλλάζει. Ποιος ξέρει μπορεί να πηγαίνεις στην τράπεζα αύριο μεθαύριο και να λες «Έχω ένα καλό ρεφρέν, μου δανείζετε 5 χιλιάρικα να κάνω ένα δίσκο;»

 

* Ολόκληρη της συνέντευξη της επιτρόπου μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ