altΗ επίδραση της μουσικής....όταν τη συναντάς απρόσμενα μπροστά σου... Ο συντάκτης-κινηματογραφιστής Anthony Sherin στείνει ένα μικρό live documentary σε έναν δρόμο της Νέας Υόρκης, τοποθετώντας ένα πιάνο για 24 ώρες σε ένα τυχαίο πεζοδρόμιο...
Το χρονικό αυτό, μελετάει πως ένα “άψυχο” μουσικό όργανο που έχει αποκοπεί από το φυσικό του περιβάλλον, μπορεί να επιδρά στους περαστικούς που το συναντούν και να τους μεταφέρει ενέργεια, διάθεση, σκέψεις...

Όσοι περνούν από δίπλα του μπαίνουν στον πειρασμό να το αγγίξουν, δημιουργώντας εν αγνοία τους μία αποσπασματική, μα αυθόρμητη αυτοσχέδια μελωδία…
Μετά από τη διερεύνηση, το ξάφνιασμα και την καταγραφή μίας ιστορίας που αφηγείται τη σχέση της μουσικής και του ανθρώπου, το πιάνο αποδομείται, σπάει και μένουν οι γυμνές χορδές και τα πλήκτρα…
Το παράδοξο αυτής της σύντομης δράσης, είναι πως ακόμα και τα απομεινάρια του, που βρίσκονται αφημένα πάνω στο χιόνι δημιουργούν αφορμή για να σταθεί κάποιος έστω για λίγα λεπτά και να τα περιεργαστεί. Η δύναμη και η επίδραση της μουσικής στον χαοτικό 21ο αιώνα...

Η απρόσμενη επιθυμία για μία τέτοιου είδους κινηματογράφηση, γεννήθηκε στον Sherin από το τυχαίο άκουσμα μιας νότας στο πιάνο. Το ερέθισμα αυτό που έγινε πραγματικότητα αναμεταδόθηκε από τους New York Times στις 11/12/12 στο Op-Docs.
To Op-Docs, είναι μία στήλη-φόρουμ των N.Y.Τ που δίνει τη δυνατότητα σε ανεξάρτητους καλλιτέχνες και δημιουργούς να καταθέτουν σε μορφή σύντομου documentary film τη γνώμη και την οπτική τους για οποιοδήποτε θέμα, διατηρώντας όμως και μία ανάλογη αισθητική στο ύφος και το στυλ

O Sherin εμπνέεται από τις πόλεις και σχεδόν κάθε του δημιουργία προκύπτει από το υλικό της καθημερινότητας που του προσφέρει η Νέα Υόρκη. Το 2009 το έργο του “Original Intent: The Battle for America” είχε προβληθεί από το δίκτυο του PBS, ενώ το 5΄φιλμ "Solo Piano", -για το οποίο και ο λόγος- έχει ήδη λάβει διακρίσεις εντός και εκτός συνόρων. Μεταξύ των σημαντικότερων είναι το “Silver Docs” (Discovery Channel), το “2nd Place Diploma”(International Kansk Festival of Russia), αλλά και βραβεία κοινού όπως το "Best Film & People’s Choice Award"(James River Shorts) και το Audience Choice Award (Lakeshorts Int’l Short Film Festival).

Το πιάνο που μεταμορφώθηκε σε ένα σύμπαν ιδεών, έμπνευσης και περιέργειας για μία ημέρα, κατάφερε να εξαλείψει -έστω για λίγο- το θόρυβο των αμαξιών, μίας σειρήνας περιπολικού και οποιουδήποτε άλλου ήχου αποκομμένου από τη μουσική... Η δημιουργία μίας προσωπικής και ταυτόχρονα συλλογικής ιστορίας, όπως αυτή εξελίχθηκε μέσα στη διάρκεια 24 ωρών, αποτυπώνεται στα λίγα λεπτά διάρκειας του Solo Piano”…