Η Σοφία Παπάζογλου παρουσιάζει, στις 21 Σεπτεμβρίου στο θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη στα Βριλήσσια, ένα πρόγραμμα που βασίζεται  στο τελευταίο της άλμπουμ «Ο χτύπος της καρδιάς μου». Πρόκειται για  μια επιλογή παλιών λαϊκών τραγουδιών ενορχηστρωμένα με σύγχρονη άποψη και σημερινό ήχο. Τραγούδια των αξεπέραστων Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Γαβαλά, Άκη Πάνου, Καλδάρα, Χιώτη, Δερβενιώτη, Βίρβου, Παπαγιαννοπούλου κ.α. που ερμηνεύτηκαν από μεγάλες φωνές εκείνης της εποχής  και για τη Σοφία αποτελούσε όνειρο να τα ηχογραφήσει και να τα συγκεντρώσει σε έναν δίσκο με την δική της φωνή.

Με αφορμή τον νέο δίσκο αλλά και αγαπημένα τραγούδια από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές της καθώς και τραγούδια εκπλήξεις η Λίνα Νικολακοπούλου επιμελείται το πρόγραμμα της παράστασης «Ο χτύπος της καρδιάς μου», όπου το γνήσιο λαικό άκουσμα μπλέκεται με τη νεότερη δημιουργία.

 

«Δεν υπάρχει για μας χωρισμός» (Α. Καλδάρας - Ε. Παπαγιαννοπούλου) γιατί θυμάμαι να το ακούμε στο ραδιόφωνο στο πατρικό μου και να το τραγουδάνε η μάνα και ο πατέρας μου μερακλωμένοι μαζί με τον Αγγελόπουλο και την Αννούλα Βασιλείου!

 

«Το φτωχομπούζουκο» (Μανώλης Χιώτης) γιατί έχει την συγκλονιστικότερη μπουζουκίστικη εισαγωγή που υπάρχει και που μόνο ο Χιώτης θα μπορούσε να συνθέσει.

 

«Στρώσε μου να κοιμηθώ» (Βασίλης Τσιτσάνης) γιατί μου βγάζει τέτοιον νταλκά όταν το τραγουδάω που δεν το βαριέμαι ποτέ όσες φορές κι αν το πω.

 

 

«Της Ξενιτιάς» (Μίκης Θεοδωράκης-Ερρίκος Θαλασσινός) το ευρύτερα γνωστό ως Φεγγάρι μάγια μου’ κανες είναι για το ελληνικό λαϊκό τραγούδι ό,τι είναι για την Ελλάδα τα μάρμαρα του Παρθενώνα

 

«Όποιο δρόμο κι αν επήρα» (Στέλιος Χρυσίνης) το λατρεύω για τον τρόπο που το τραγουδάει η Καίτη Γκρέυ. Ανατριχίλα.

 

 

«Γιατί θες να φύγεις» (Στράτος Ατταλίδης) η φωνή της Γιώτας Λύδια άρεσε πολύ στη μητέρα μου την οποία έχω χάσει εδώ και 25 χρόνια. Ήταν από τα αγαπημένα της αυτής της υπέροχης και μοναδικής τραγουδίστριας και έχει την αύρα και τον χαρακτηριστικό ήχο των λαϊκών τραγουδιών του ‘60.

 

«Στο τραπέζι που τα πίνω» (Α. Καλδάρας - Ε. Παπαγιαννοπούλου) γιατί μόνο ο Στέλιος θα μπορούσε να τραγουδήσει έτσι αυτό τραγούδι. Επίσης είμαι Καζαντζιδική αγιάτρευτα και έπρεπε να διαλέξω ένα δικό του τραγούδι οπωσδήποτε.  Διάλεξα αυτό που με «φτιάχνει» ασύλληπτα.

 

«Νόστιμο τρελό μικρό μου» (Μάρκος Βαμβακάρης) γιατί είναι Μάρκος, γιατί θυμίζει εποχές που οι άντρες εξέφρασαν τον έρωτά τους για μια γυναίκα με λατρεία και γνήσια συναισθήματα. Γεια σου Μάρκο!

 

«Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει» (Βάσω Αλλαγιάννη) γιατί πρόκειται για ένα νέο λαϊκό τραγούδι  με παλιό «αίσθημα» που αγαπιέται και αυτό είναι σπάνιο.

 

«Δώσ’ μου πίσω το λουλούδι» (Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας) γιατί ήταν μεγάλη έκπληξη οι αφοι Κατσιμίχα να γράψουν ένα τόσο βαρύ, νταλκαδιάρικο και καψούρικο ζειμπέκικο. Τους βγάζω το καπέλο.